07 اسفند 1395/ 28 جمادى الأولى 1438
شناسه خبر : 51780
1395,سه شنبه 12 بهمن10:50
اشتراک گذاری در:
عکس روز

خوش آمدی به وطن ای امام (ره)


خوش آمدی به وطن ای امام (ره)

جانباز احمدرضا بهمنیار - زمانی که امام خمینی (رضوان اله علیه) در پانزده خرداد سال1342 آن طور با صلابت و غرور آمیز، نغمه های انقلاب را ساز کرد، حماسه جاویدان انقلاب اسلامی ایران رقم خورد، و چهارده سال بعد آن آوا ، ترانه غیرت مردم مسلمان ایران شد، ملت ایران به دنبال مرهمی بودند تا جراحت دلهایشان را درمان کنند، امام برای مردم رنج کشیده ایران منجی ای بود که ظهور کرده بود.

12بهمن سال1357 روزی که مردم ایران در جغرافیای زمین سرشان را بالا گرفتند، امام مردم ایران را زیر بال و پر خود گرفته بود و به روح پرتلاطم آنها آرامش می بخشید، صدای خدا خواهی، اسلام خواهی، معنویت، استقلال و آزادی را در گوش جان ایرانیان طنین انداز کرد، این روح خدا بود که لباس عزت و کرامت را برای مردم ایران به ارمغان آورده بود، ورود امام راحل به ایران مردم را هیجان زده کرده بود، مردمی که رهروان و یاران واقعی راه امام راحل اند و هرگز به زنجیرهای گذشته بر نخواهد گشت.

امروز سالروز ورود امام خمینی (ره) در دوازده بهمن در سال1357 است، ساعت9.30 دقیقه بامداد بود که امام وارد فرودگاه مهرآباد شد، نفس ها به شماره افتاده بود، قامت افراشتۀ مردی که عزت و آزادی ملت ایران را با خود به ارمغان آورده بود بر پلکان هواپیما ظاهر گشت، امام آمد، امامی که نه برگشت می شناخت و نه توقف، مقدماتی راهی را هم که در پیش گرفته بود از قبل فراهم کرده بود، امام ثابت کرد که حراست از ارزش های انقلاب تکلیف مردمانی است که با ذوق و شوق و از جان دل با خدا معامله می کنند.

امام آیه‌ های توانایی انسان را نوشت و سرود قدرت ایمان را نواخت، با دلی سرشار از خلوص و ایمان، و با برهانی بُرنده علیه رژیم ستم شاهی، در دلش دژی بنا کرده بود از صبر و توکل و امید، با سالها خستگی از رنج فراق، با دلی پرامید و قدم هایی استوار، و کوله باری از عزت و شرف و آزادی بر دوش، خود جلودار شد، ابراهیم وار تبر بر دوش گرفت و بُت های طاغوت زمانه را در هم شکست، پرچم فتح و پیروزی را برافراشته کرد، و لبخند عزت و شرف و ایمان را بر لب مردم نشاند.

بزرگ رهبری که همیشه خود را در محضر خدا می دید، منیَتی نداشت، از دشمنان اسلام و ایران هراسی به دل راه نمی داد، لذا نه می ترسید، نه مأیوس می شد و نه هرگز دچار غرور می گشت.
امام آمد و امید و عشق را در دل های دردمند مردم ایران روشن کرد، امامی که بیانیه هایش قصیده های بلند آزادی بود، سخنانش مرهم دل های دردمند و عاشق بود، قلمش ذوالفقاری بود بر فرق سرِ کفر و نفاق، گام هایش استوار بود و بت شکن، شعرهایش فریاد انسانهای زیر زنجیر اسارت بود، تلالو نگاهش، مُفسر راستین عشق و ایمان بود، و روشنیِ نگاهِ مقتدرش ریشه ظلم و تباهی را خشکاند و دیوارهای تزویر را فرو ریخت.
مردم ایران، مردمی بودند که قرن ها زودتر از تمام ممالک آسیایی و خاور میانه، برای استقلال آزادی و حذف دیکتاتوران و پادشاهان فاسد، به رهبری روحانیان و سیاسیون آزادیخواه قیام کرده بودند و هزاران شهید داده بودند، اینک انقلاب شان به رهبری امام و به دست جوانانی که باور توانائی امام، آنان را بارور کرده بود، داشت به پیروزی می رسید.
رهبری که قدرت و نیروی مردم ایران را باور داشت، عزت و شرف مردم ایران را، حیثیت و شرف خود می دانست، در افکارش عزت و سربلندی مردم ایران اهمیتی مثال زدنی داشت، قلبش برای عزت مردم ایران می تپید، و تلخی حقارت پادشاه هان خائن و مسئولین خود فروش را نمی توانست تحمل کند و سخت آزرده و غمگین می گشت.

مردم ایران گوهر حقیقت را در وجود امام (ره) یافتند، امام به زندگی ایرانی ها معنی داد، مردمی که چهارده سال منتظر ورود امام شان بودند، حالا انتظار ملت رنج کشیده ایران به پایان رسیده بود، مردمی که با آگاهی کامل، امام خود را به عنوان رهبر خود قبول کردند، به قضاوت او اعتماد کردند، و تاریخ ثابت کرد که مردم ایران اشتباه نکردند.

زمانی که امام وارد ایران شد، تهران و همه شهرهای ایران همهمه خون بود و گلوله، خیابان هایی که به آتش کشیده شده بودند، و دیوارهای سوراخ شده از گلوله های سُربی طاغوت زمان، جوان هایی که هر لحظه در خون خود به خاک می افتادند، شهدائی که عاشقانه در کف خیابانها نگاهشان به افق خیر مانده بود و با خود می گفتند، عاقبت امام می آید.

با آمدن امام در کمتر از ده روز تندیس های ظلم و ستم یکی یکی شکست، غول های2500 ساله باطل و فساد و خفقان در فواره خون شهیدان نابود شدند، بزرگ رهبری آمده بود با اندیشه استقلال آزادی، جمهوری اسلامی، رهبر و مرشدی که همه بت های جاهلییت و کفرِ زمانه را در هم کوبید، و آرمانی ترین آیینِ ، مکتب انسان ساز اسلام را با خود آورده بود، همو که طپشِ قلبش، طنین بالندگی انقلاب بود.

امام به یاری ملتش آمده بود که دیگر زنجیر اسارت و تحقیر را تاب نیاورده بودند، امام از شهر نجف و از دیار ایمان و یقین و از نزد مولا و آقای خود حضرت علی (علیه السلام) آمده بود، تا به حکومت ظلم و طاغوت پایان دهد، حتی دشمنی امام با دشمنان ایران و اسلام ، برگرفته از تعالیم الهی بود، امام در دشمنی خود نیز خلوص نیت داشت، شخصیتی که هر چه کرد برای خدا و در راه خدا بود.
امام خمینی(رضوان علیه) گوهر یگانه ای بود که در ظلمت تاریخ معاصر درخشید، رهبری که مورد تحسین و احترام تمام مردم جهان است، امام ثابت کرد که برای رسیدن به تمدن اسلامی باید از هزاران گلوله عبور کرد تا به پیروزی رسید، امام می گفت مسلمانان یک هدف مشترک دارند و می توانند با هم به آن هدف برسند، امام به جهانیان فهماند که تنها اسلام است که مایه سعادت بشر است، و پیروزی واقعی وقتی است که اسلام، با همه ابعاد و احکامش در ایران پیاده شود، و پیروزی نهایی زمانی است که اسلام در همه اقطار عالم حکومت کند.

عشق و دلدادگی ملت ایران به رهبرشان در دل و جان آنها ریشه داشت، و استقبال مردم از رهبرشان، از فرودگاه تا بهشت زهرا ، خود تجلی شکوهمند حماسه و سرافرازی ملتی بود که در عصر اسارت انسان، و در روزگار قحطی آزادگی، صفحه ای زرینی در تاریخ حیات طیبه آدمی گشوده بودند، ملتی که داغ به دل داشت، و تشنه آزادی و استقلال و هویت واقعی خود بود، و رهایی از خفقان رژیم ستم شاهی را فقط از یُمن وجود قدوم پر برکت امام می دیدند.

ورود امام به ایران حتی غرور ملت ‏های مستضعفی را که سالیانی زیادی مورد ظلم قرار گرفته بودند را به آنان باز گرداند، امام نه تنها توانست سرنوشت کشور ایران را تغییر دهد، بلکه میلیون‏ها انسان غرق شده در دنیای مادی گری را، به بازگشتی دوباره به معنویت و اسلام فراخواند، و این اسلام بود که عامل اصلی هدایت کننده این انقلاب، توسط امام بود.

و این فرموده امام راحل است که فرمودند، پشتیبان ولایت فقیه باشید تا آسیبی به مملکت نرسد، و اینک طنین همان صدای امام(ره)، توسط جانشین خلف و به حق اش امام خامنه ای (مدظله العالی) هر روزه در جهان می پیچد و به گوش می رسد.
سلام و صلوات خدا بر روح بزرگ رهبری که با فداکاری ها، مجاهدت ها و رهبری قاطع خود، اسلام را در بین جهانیان دوباره زنده کرد، ندای تکبیر و توحید را به گوش جهانیان رساند و مجد و عظمت مسلمانان را دوباره به آنها باز گرداند.

سلام خدا بر روح ریحان تو باد ای خمینی بزرگ، خوش آمدی به وطن ای بزرگ رهبر مجاهد، دوازده بهمن بازگشت پیروزمندانه و با شکوه امام به وطن مبارک باد ، روز بیعت میلیونی همه اقشار مردم با رهبری اسلام شناس، دردشناس و درمان شناس مبارک باد، روح بزرگت شاد باد ای بت شکن زمان، خدایا روح بلند امام را از ما راضی نگه دار، خدایا به ما یاری بده تا بتوانیم راه امام و شهیدان انقلاب رو ادامه بدهیم، و میثاقی که با امام راحل و جانشین عزیز و صالحش امام خامنه ای (مدظله العالی) بسته ایم را جاودانه کنیم.


کد خبرنگار : 17


امام خمینی     دهه فجر     انقلاب اسلامی                                
Reply
no
0
yes
7
ناشناس
1395/11/12 - 14:10
امام باقر(ع) فرمود: بعد از حسين ابن علی (ع) 9 امام می باشد و نهمی آنها امام قائم (ع) است. (كافی جلد 2 ص 482 ش 13،12،11،10،9،16،15)
امام صادق (ع) فرمود : هركه ادعای امامت كند و اهلش نباشد ، كافر است . (كافی جلد 2 ص 199 ش 2 )
امام صادق (ع) فرمود : كسيكه با امامی كه امامتش از جانب خدا است كسی را شريك كند كه امامتش از جانب خدا نيست : به خدا مشرك گشته است. (كافی جلد 2 ص 200 ش 6 )
حسين ابن مختار گويد : به امام صادق (ع) عرض كردم : قربانت « روز قيامت كسانی را كه به خدا دروغ بستند ميبينی » آيه 60 سوره 39 تفسيرش چيست ؟ فرمود : درباره كسی است كه خود را امام داند و امام نباشد ، عرض كردم : اگر چه از فرزندان فاطمه و علی باشد . فرمود : اگر چه از فرزندان فاطمه و علی باشد . (كافی جلد 2 ص 200 ش 3 )
امام صادق (ع) فرمود : خدا شرم نمی كند كه عذاب كند امتی را كه دينداری كند با امامی كه از جانب خدا نيست اگر چه نسبت به اعمالش نيكوكار و پرهيزكار باشد(مردم بعد از . . . ) ، همانا خدا شرم می كند عذاب كند امتی را كه دينداری كند با امام از جانب خدا اگر چه نسبت به اعمالش ستمگر و بدكردار باشد(مردم قبل از . . . ) . (كافی جلد 2 ص 206 ش 5 )
اباربيع شامی گويد : امام باقر (ع) فرمود : وای برتو ای اباربيع رياست مجو و گرگ مباش كه بنام ما مردم را بخوری كه خدا محتاجت كند ، و درباره ما آنچه خود نگفته ايم مگو زيرا ناچار تو بازخواست شوی . (كافی جلد 3 ص 406 ش 6 )
امام صادق (ع) فرمود : رسول خدا (ص) فرمود : خدای عزوجل فرمايد : وای بر كسانيكه دين را دام بدست آوردن دنيا كنند . وای بر كسانيكه مردمی را كه به قسط دستور دهند بكشند . وای بر كسانيكه مومن در ميان آنها با خوف و تقيه بسر برد ، اينها بمن مغرور می شوند يا بر من گستاخی می كنند به حق خودم سوگند فتنه ای برای آنها پيش آورم كه خردمند شان سرگردان شود . (كافی جلد 3 ص 407 ش 1 )






نظری بگذارید
chapta

بدون ویرایش از شما
بیشتر...
آخرین اخبار
بیشتر...
معرفی کتاب

نقل مطالب سایت، فقط با ذکر منبع بلامانع است.

@ 2014 تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ ایثار و شهادت(فاش نیوز)،محفوظ می باشد.