29 شهريور 1398/ ۲۱ محرم ۱۴۴۱
شناسه خبر : 69403
1398,یکشنبه 17 شهريور10:53
اشتراک گذاری در:
عکس روز
به یاد هفده شهریور ۵۷

نسیمی که در این دشت می وزد!


بعد از زمستان سرد و طولانی، بهار با تمام زیبایی اش از راه رسید. مرغان خوش نوا، به یاد گل های پرپر، ترانه سر دادند. اینک سرزمین لاله ها و شقایق ها، دلکش و زیباست ولی میدان شهدا جلوه دیگری دارد!

نسیمی که در این دشت می وزد!

شبی تیره و سرد بر همه جا سایه افکنده بود. هیچ صدائی به گوش نمی‌رسید. سکوت، همه فریادها را به انجماد کشانده بود. هوای اختناق و دیکتاتوری، چنان گرفته بود که هیچ کورسوی امیدی به چشم نمی خورد. ناگهان، شعله ای در آسمان ظاهر شد؛ دست خدا بود که بوته های انبوه خفقان را به آتش می کشید. نور ایمان و بیداری در دل های شب کشیدگان، حرارتی ایجاد کرد. فریاد خشم و انزجار از سیاهی، در آسمان رعدی زد که همه شب پرستان روز ستیز را  به وحشت انداخت.

رگبار گلوله ها باریدن گرفت و سیل خون جاری شد. عطر شهادت در فضا پیچید و مرغان اسیر در قفس تن، ترانه رهایی سر دادند. در محاق دود و دم باروت، رنگین کمانی زیبا و خوشرنگ که پل زده بود بین میدان ژاله و فردایی آباد و آزاد، پدیدار شد. رنگین کمانی به رنگ پرچم افتخار ایران و به رنگ استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی.

روز جمعه از هرجای میدان هفده شهریور، گلی سر برآورد که شبنم سرخی بر عذارش نشسته بود. ژاله خون شد و در رگ های شهر زرد روی و بی جان جریان یافت. فردای آن روز، چهره شهر گل انداخته بود و نشاط و طراوت از سر و رویش می بارید.

هرچند هفدهم شهریور سال ۵۷ به دلیل درنده خویی گرگ صفتان رژیم پهلوی که در این روز به سیاه ترین اعمال ضدانسانی دست زدند جمعه سیاه نام گرفت، ولی نباید تاریخ را به رنگ دل سیاه آنان نامگذاری کرد. سیاهی، رنگ غالب آن حادثه نبود و تنها، لکه ای بود بر حاشیه آن. رنگ این برگ از تاریخ ایران، سبز بود؛ چرا که آفرینندگان اصلی اش سروهای نورسته، آزاده و با ایمانی بودند که سرود رهائی را در گوش باد صبا فریاد کردند. سرخ بود؛ زیرا که هزاران گل سرخ محمدی در آن پرپر شدند و سپید بود چون که در پی به خاک افتادن ستارگانش که شفق را نیلی کرده بود، سپیده صبح رهایی نمایان شد و طولی نکشید که خورشید تابناک انقلاب اسلامی -با دو صد جلوه- در آسمان صاف و آبی میهنمان آفتابی شد.

بعد از زمستان سرد و طولانی، بهار با تمام زیبایی اش از راه رسید. مرغان خوش نوا، به یاد گل های پرپر، ترانه سر دادند. اینک سرزمین لاله ها و شقایق ها، دلکش و زیباست ولی میدان شهدا جلوه دیگری دارد!

ما هر سال در این گلستان و به یاد آن گل های پرپر، گرد هم می آییم و خانه دل را به آب دیدگان شستشو می‌دهیم. فضای احساسمان را با عطر دل انگیزشان که در گلزار میدان شهدا پیچیده نشاط می بخشیم.

این برگ پرافتخار از تاریخمان را باید - به خاطر خودمان هم که شده - ورق بزنیم. یادآوری حماسه هایی از این دست، نسیمی است که در این دشت می وزد، نهال ایمان و ایثار و شهادت را گرده افشان و بارور می سازد.

هفده شهریور، افتخار ماست!

بهروز ساقی


کد خبرنگار : 17


17 شهریور     بهروز ساقی     میدان ژاله                                
Reply
no
0
yes
0
1398/06/17 - 12:18
سلام ، هفدهم شهریور ساکن تهران بودم برای دیدن پسر دایی با دوچرخه به سمت میدان خراسان در حرکت بودم که پس از گذشتن از میدان شهدا این اتفاق افتاد.
اولین مرتبه اخبار شروع انقلاب چند روز قبل از 17 شهریور در روز عید فطر بود که برای تمرین به زمین نوبنیاد در خیابان پاسداران در حرکت بودم. کنار خیابان به فاصله یکمتر زنجیر انسانی از نیروهای مسلح دیدم اما هیچ تظاهر کننده وجود نداشت و چند روز بعد خبر کشتار وحشیانه مردم در چهارراه شهدا که آن روزها بنام چهارراه زاله بود خبر اول روزنامه ها و صحبت مردم بود. روزنامه تعداد کشته ها را حدود سیصد و چهل نفر اعلام کرد اما مردمی که شاهد تظاهرات بودند گفتند تعداد کشته ها بسیار بیشتر بوده بطوریکه کشته ها و حتی زخمی های زنده را با کامیونهای ارتشی منتقل کردند و برای شستشوی خیابان از خون شهیدان و مجروحین از خودروهای آتش نشانی استفاده کردند که جویهای خیابان را پر از خون دیده بودند.
جنایتی که در اولین تظاهرات مردم اتفاق افتاد این انتظار را در ذهن متبادر کرد که مردم دست از تظاهرات بردارند اما خون سرخ شهیدان دامان گیر رژیم خونخوار شد تا مردم لنقلاب اسلامی را به نتیجه برسانند. بعد از کشتار وحشیانه میدان شهدا در تاریخ 17 شهریور دومین فاجعه انفجار بمب در میدان امام خمینی (ره) توسط منافقان بسیار هولناک بود وقتی به ساعت 2 شب به میدان امام خمینی (ره) رسیدم تمام کف آسفالت میدان مقابل ساختمان مخابرات آن دوران پوشیده از خرده شیشه و تکه های بدن شهیدان بود که تعداد زیادی از هموطنان عزیزمان به شهادت رسیدند لذا هر وقت حماسه 17 شهریور یادآوری و گرامی داشته شود لازم است انفجار میدان امام خمینی (ره) در کنار یکدیگر بیان و یاد و خاطره شهیدان و جانبازان گرامی داشته شوند.
اعتقاد به سبز بودن صحنه شهادت تعداد زیادی از هموطنان یاد آور سخن حضرت زینب (س) است که فرمود: در کربلا فقط زیبایی دیدم .

Reply
no
0
yes
0
بازنشسته
1398/06/17 - 13:10

باسلام
گرامی باد خاطره شهدای 17 شهریور 57 میدان شهدا که جرقه انقلاب وقیام ضد طاغوت ,فساد وجو ر ,..................در تاریخ کشورمان ثبت شده ,که الهام گرفته از پیام ,وحماسه عاشورا ومحرم بود تشیع بود.
..
یاد وراهشان گرامی باد.
همه ما وامدار شهدا هستیم .
تشکر .







نظری بگذارید
chapta

بدون ویرایش از شما
بیشتر...
آخرین اخبار
بیشتر...
معرفی کتاب

نقل مطالب سایت، فقط با ذکر منبع بلامانع است.

@ 2014 تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ ایثار و شهادت(فاش نیوز)،محفوظ می باشد.