16 آذر 1398/ ۱۰ ربيع الثاني ۱۴۴۱
شناسه خبر : 70551
1398,شنبه 18 آبان14:39
اشتراک گذاری در:
عکس روز

انگار مرا شیمیایی نمی دانند!


میرزامهدی - من جانباز 35 درصد بسیج هستم که 5 سال نیز به صورت بسیجی جبهه بودم ... مدت سربازی مرا بعد از جنگ سپاه کسر خدمت داد... درصد جانبازی ام از سال 1368 تا کنون ثابت مانده. چند بار کمیسیون پزشکی بنیاد رفتم و آخرین بار در سال 88 که علیرغم آن که برای مجروحیت جدید شیمیایی بیمارستان بقیه الله رفتم و اثبات شد که از ناحیه چشم و ریه شیمیایی شده ام. به جای افزایش درصد فقط برای دارو و درمان شیمیایی بودنم را تایید کرد کمیسیون و درصدی اضافه نکردند.

از سال 68 تا سال 80 در شرکت خصوصی کار می کردم و چندین بار به بنیاد مراجعه کردم برای حالت اشتغال و یا مستمری که موافقت نکردند... در سال 79 در کمیسیون حالت اشتغال شرکت کردم و رای کمیسیون ازکارافتادگی را گرفتم و بعد از چند ماه به من حقوق داد بنیاد... شرکت خصوصی که در آن کار می کردم در سال81 منحل شد و من بیکار. در سال 81 در شرکت توانیر به صورت قراردادی و با بیمه تامین اجتماعی استخدام شدم. در سال 82 بنیاد حقوقم را قطع کرد و دیگر پرداخت نکرد.

 هرچی رفتم بنیاد گفتند چون در شرکت دولتی شاغلی حقوق حالت اشتغالت را قطع کردیم. درحالیکه بنیاد حقوق دوستان و همکاران جانبازم را قطع نکرده بود... و الان سال هاست پیگیری می کنم جوابی نمی دهند. حتی حقوق سربازی را هم نمی دهند.

 جالبه ابنکه کارمندان بنیاد خودشان هم حقوق حالت اشتغال می گیرند و هم حقوق از بنیاد... مگه بنیاد خصوصی... اگر خصوصی است بودجه آن از کجا تامین می شود... در سال 97 به دلیل نارسایی جسمی مجبور به بازنشستگی با حقوق اندک شدم... برای احقاق حقم به کجا باید مراجعه کنم.


بیمارستان ساسان و بقیت الله رفتم... از ریه اسپیرومتری و عکس انداختن و آقای دکتر قانعی آسیب شیمیایی به چشم و ریه تایید کردند. به بنیاد نیز نامه دادند اما بنیاد به جای اضافه کردن درصد... مجروحیت شیمیایی مرا تقسیم کرد تو سایر مجروحیت ها.

ممنون


کد خبرنگار : 20


جانباز     شیمیایی     بنیاد     فاش نیوز                            
Reply
no
0
yes
0
مشکانی
1398/08/24 - 19:57
ایثارگران از جنگ نانی به سفره نبرده‌اند
کنار رفتن غبار زمان نشان داد که ایثارگران از جنگ نانی به سفره نبرده‌اند و بیشتر آنها دست خالی زیست می‌کنند؛ برخی‌ حتی با وجود نیازمندی از بنیاد شهید؛ حقوق دریافت نمی‌کنند. این رزمنده عملیات کربلای یک در این مورد، می‌گوید: «من حقوقی از بنیاد شهید دریافت نمی‌کنم و خیلی‌های دیگر را هم می‌شناسم که یا شامل حالشان نشده یا اینکه خود نخواسته‌اند؛ نه از این رو که محتاج نیستند که به خاطر منت نگذاشتن بر سر کشور و انقلاب. اما اوضاع دیگر فرق کرده و دولت باید متوجه معیشت ایثارگران و به ویژه جانبازان باشد. دست قشری از جانبازان از اسباب معیشت کوتاه است و این وظیفه دولت است که در تنگدستی به آنها کمک کند؛ هرچند شاید خودشان چنین درخواستی نکنند اما نباید گذاشت که آنها در تنگدستی شب و روز سر کنند.»
عطایی به صحبت‌هایش، می‌افزاید: دختر ۲۴ ساله‌ای دارم که بیکار است. به من می‌گوید «بابا ای کاش کاری داشته باشم تا در تامین هزینه‌هایی که داری کمکت کنم. جالب است که دختر جوان من درک می‌کند که چگونه شب و روز سر می‌کنم؛ اما مسئولی که برای دفاع از ایثارگران سینه چاک می‌‌کند و خود را هم‌رزمِ و من و دوستانم معرفی می‌کند، این را نمی‌داند!»
دریافت کارت منزلت یکی دیگر از خواسته‌های جانبازان است. مرجع صدور این کارت شهرداری‌ها هستند. به طور معمول شهرداری‌ها برای ۵ گروه شامل جانبازان، بازنشستگان، سالمندان (افراد بالای ۶۵ سال)، معلولان و زنان سرپرست خانوار این کارت‌ را صادر می‌کنند. کارت منزلت امکان استفاده رایگان از خدماتی حمل و نقل شهری و برخی دیگر از خدمات را فراهم می‌کند. با این همه عطایی می‌گوید: «این کارت همیشه هم به دست جانبازان نمی‌رسد و برخی تنها‌ نام آن را شنیده‌اند! دکتر به من توصیه کرده که به خاطر مشکلاتی که دارم در قسمت کم عمق استخر راه بروم. این نیازمند آن است که بتوانم کارتی در دستم داشته باشم که به اعتبار آن در تمام ایام سال به استخر مراجعه کنم. من از شهرداری کارت منزلت دریافت نکرده‌ام اما در این مورد با شهرداری صحبت کرده‌ام تا برای تمام این جانبازان این کارت صادر شود.»
رسیدگی مستمر و هدفمند به سلامت جانبازان و خانواده‌های آنها هم دور از دسترس می‌نمایند. جانبازان و خانواده‌های آنها نیازمند پرونده الکترونیک سلامت و نظارت پزشکان هستند. برخی از آنها با وجود مشکلات تنفسی و عضلانی به پرستار نیاز دارند. البته از آنها و خانواده‌هایشان غربالگری سلامت صورت می‌گیرد؛ اما بسیار ابتدایی. این جانباز دفاع مقدس در این مورد می‌گوید: شب عید سال گذشته از بیمارستان مربوط به غربالگری به خانه ما آمدند و از من، همسر و فرزندام خون گرفتند و رفتند؛ اما خون گرفتن و تحلیل آزمایشگاهی آن کافی نیست؛ جانبازان به سیستمی نیاز دارند که سلامت آنها را تحت نظر داشته باشد؛ از جمله سلامت روان. من به عنوان یک جانباز در معرض بیماری‌های اعصاب و روان هستم و همسر و فرزندانم هم تحت تاثیر این بیماری‌ها قرار می‌گیرند.





نظری بگذارید
chapta

بدون ویرایش از شما
بیشتر...
آخرین اخبار
بیشتر...
معرفی کتاب

نقل مطالب سایت، فقط با ذکر منبع بلامانع است.

@ 2014 تمام حقوق مادی و معنوی برای پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ ایثار و شهادت(فاش نیوز)،محفوظ می باشد.