شناسه خبر : 76289
جمعه 20 تير 1399 , 10:15
اشتراک گذاری در :
عکس روز

«سفر به روایت سرفه‌ها»؛ قصه پر رنج یک جانباز شیمیایی

جانبازان شیمیایی دنیای متفاوتی دارند؛ دنیایی پر از رنج ؛ رنج‌هایی که نفس‌های بریده و سرفه‌های بی‌پایان روایتش می‌کند.

همدان - رنج‌هایشان پایان ندارد. روزی هزار بار جان می‌دهند و درد می‌کشند. دردهایی که حمید حسام در «سفر به روایت سرفه‌ها» روایتش می‌کند. کتابی که به سفر جانبازان شیمیایی و اعضای موزه صلح تهران به توکیو و هیروشیما در تابستان 1391 اشاره دارد.

«سفر به روایت سرفه‌ها»؛ قصه پر رنج یک جانباز شیمیایی

نویسنده برای شرکت در مراسم سالگرد حمله اتمی آمریکا به هیروشیما به دعوت گروه پل از ژاپن و هماهنگی انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی ایران به هیروشیما سفر کرده است.

در این سفر اعضای این انجمن و تعدادی از جانبازان شیمیایی حسام را همراهی می‌کنند و کتاب ماحصل دیده‌ها و شنیده‌های وی در ژاپن و به ویژه هیروشیماست. نویسنده در این سفر هشت روزه به تک‌تک لحظات ارج نهاده و کار خود را از ابتدای سفر با خاطره‌نویسی آغاز کرده است.

نویسنده در مقدمه این کتاب می‌نویسد: «رفتن به سفر و "سیروا فی الارض" اول بارم نبود و شاید نیست، اما این سفر با سفرهای قبلی‌ام تفاوت ماهوی داشت. چرا که باید نفس به نفس جانبازان شیمیایی می‌دادم و به سرزمینی می‌رفتم که امواج هسته‌ای در 67 سال پیش برای اولین‌بار، تن تاریخ را سوزاند و من ناخواسته، مشق ناصر خسروی بر گردنم آمد و با شنیدن نام هیروشیما به عمق فاجعه پرتاب شدم و در مواجهه با سونامی آتش نه می‌توانستم و نه می‌خواستم ناصرخسرو باشم.

باید خودم را در آن هیاهو پیدا می‌کردم. آن خودی که با سرفه‌ها زندگی کرده بود و طعم گاز خردل را می‌شناخت. پس باید سفرنامه را رنگی دیگر می‌زدم؛ نه بر سیاق تقلید و تکرار، بل سفرنامه‌ای که پژواک فریاد خاموش سرفه‌های جانبازان شیمیایی است».

در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «خدا را شکر، می‌سازم یا بهتر می‌گویم می‌سوزم. دنیای درون یک جانباز شیمیایی مثل یک تکه آتش است که بی‌وقفه می‌سوزد و جلوه و نمود بیرونی آن تا حد کمی پیداست. شاید یک پزشک متخصص ریه، بهتر بفهمد که من چه می‌گویم:

یک ریه‌ام صد درصد از کار اقتاده و ریه دیگرم فقط 20 درصد سالم است. چشمم نیز شش بار عمل شده است تا مجرای اشکم باز باشد. تازه شده اینکه می‌بینید. چشم به چشم علی جلالی می‌دوزم؛ از گوشه‌های چشمش، قطره‌ها جمع می‌شوند و دانه دانه روی گونه‌هایش می‌غلتند و او پی در پی با یک دستمال سفید، آن‌ها را می‌گیرد.

درک می‌کنم؛ می‌فهمم، اشک‌های بی‌اراده برای چشم‌هایی که عمری زیارت عاشورا می‌خوانده یعنی چه. راستی وقتی کسی زیر باران شدید صورتش خیس شود و همزمان گریه کند؛ آیا می‌شود آب باران را از اشک‌ها تشخیص داد؟

این سئوال را بعد از خیره شدن به سیمای مظلوم حاج علی از خودم می‌پرسم و جوابش را با یک جمله به خودم می‌دهم: "السلام علیک یا قتیل العبرات"».

منبع: تسنیم
تلگرام
اینستاگرام
توییتر
نظری بگذارید
نام خود را وارد نمایید
متن نظر را وارد نمایید
مقدار صحیح است
مقدار صحیح وارد کنید
بدون ویرایش از شما
آخرین اخبار
فاش نیوز آگهی می پذیردصندوق همیاریخبرنگار افتخاری فاش نیوز شویدمطب تغذیه و رژیم درمانیانتشارات حدیث قلمبنر بیمه دیسایت جمعیت جانبازان انقلاب اسلامیمتن نهایی مرامنامه و اسانامه جبهه جانبازاناساسنامه انجمن جانبازان نخاعیاسامی راه اندازان جمعیت جانبازانپرسش و پاسخ حقوقی ایثارگرانفرم فراخوان پیوستن به جمعیت جانبازانکارگاه مبنا تقدیم می کند: بالابر کمک حرکتی logo-samandehi