شناسه خبر : 76346
یکشنبه 22 تير 1399 , 13:53
اشتراک گذاری در :
عکس روز

بیایید دیگر نگوییم "شهید شد"!

 
 
 
 

بیایید دیگر نگوییم "شهید شد"!

نباید به هیچ وجه از عباراتی استفاده کرد که سبب تنزل جایگاه شهید و شهادت شود؛ همچنان که بر اساس آیات قرآن، شهید و شهادت درجه‌ای از مقام عندیت و جایگاهی در حدّ تکریم‌شدگانِ در پیشگاه خداوند متعال است.

 از اصطلاحات غلطی که وارد ادبیات جامعه اسلامی ما شد، به‌کارگیریِ مفهوم مقدس "شهید" به جای واژه "تضییع" یا "تلف" شدن است؛ به این صورت که وقتی کاری نصفه و نیمه باقی می‌ماند و یا حقش به صورت کامل ادا نمی‌شود، به جای اینکه گفته شود این کار را تلف و یا ضایع کردی، گاهی به غلط می‌گوییم این کار را "شهید" کردی !

سوای از اینکه این مفهوم چرا و چگونه وارد ادبیات شفاهی ما شد، باید دانست که خداوند برای آن عده که در راه او جهاد کرده و در این مسیر جان خویش را تقدیم می‌کنند، پاداش‌های فراوانی در برزخ و قیامت در نظر گرفته است؛ آنجا که در آیه 69 سوره آل‌عمران فرمود «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ؛ هرگز کسانى را که در راه خدا کشته شده‌‏اند، مرده مپندار، بلکه زنده‏‌اند که نزد پروردگارشان روزى داده مى‏‌شوند

بر اساس این آیه، شهدا زندگانی هستند که در بهشت‌های برزخ به مقام "عندیتِ رب" و یا به "پیشگاه پروردگار" می‌رسند و همواره از روزی‌های پاک خداوند ارتزاق می‌کنند. آیه‌ای که بارها خوانیدم و شنیدم، اما متأسفانه گاهی در ادبیات روزمره، آن مقام مقدس را به جای "تضییع" استفاده می‌کنیم.

همچنین خداوند در آیه‌ای دیگر تأکید دارد که «وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لا تَشْعُرُونَ؛ و کسانى را که در راه خدا کشته مى‏‌شوند، مرده نخوانید، بلکه زنده‌‏اند، ولى شما نسبت به آن درک ندارید.» شاید این آیه، حکایت این روزهای جامعه دینی ما است که ندانسته با استفاده از عبارت‌ها و ضرب‌المثل‌هایی این دست، جای مقام شهید را به جای عبارت "ضایع" شدن قرار می‌دهیم؛ چه اینکه یکی از معانی مشترک‌ واژه "ضایع" را در لغت‌نامه‌های فارسی، "تباه" شدن و "تلف" شدن تعریف کرده‌اند. یا در سوره یاسین می‌خوانیم، مؤمن آل یاسین پس از آنکه به مقام شهادت می‌رسد، وقتی در جایگاه بهشت برزخی خویش قرار داده می‌شود، با خود می‌گوید ای کاش قوم من می‌دانستند که «پروردگارم چگونه مرا آمرزید و و در زمره گرامى‌شدگان درآورد.1»

بنابراین با تصور آنکه خود ائمه علیهم‌السلام در اوج شهدای راه خدا هستند و با احتساب تمام شهدایی که از صدر اسلام در راه اسلام و احیای دین از جان و مال خویش گذشتند، نباید به هیچ وجه از عباراتی استفاده کرد که سبب تنزل جایگاه شهید و شهادت شود؛ همچنان که بر اساس آیات قرآن، شهید و شهادت درجه‌ای از مقام عندیت و جایگاهی در حدّ تکریم‌شدگانِ در پیشگاه خداوند متعال است.

----------------------------------
پاورقی:
قیلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قالَ یا لَیْتَ قَوْمی‏ یَعْلَمُونَ (26) بِما غَفَرَ لی‏ رَبِّی وَ جَعَلَنی‏ مِنَ الْمُکْرَمینَ (27)
[سرانجام به جرم ایمان کشته شد، و به او] گفته شد: «به بهشت وارد شو.» گفت: «اى کاش، قوم من مى‏‌دانستند که پروردگارم چگونه مرا آمرزید و در زمره عزیزانم قرار داد.»

یادداشت: سعید شیری

منبع: tasnimnews خبرگزاری تسنیم
تلگرام
اینستاگرام
توییتر
نظری بگذارید
نام خود را وارد نمایید
متن نظر را وارد نمایید
مقدار صحیح است
مقدار صحیح وارد کنید
بدون ویرایش از شما
آخرین اخبار
فاش نیوز آگهی می پذیردصندوق همیاریخبرنگار افتخاری فاش نیوز شویدمطب تغذیه و رژیم درمانیانتشارات حدیث قلمبنر بیمه دیسایت جمعیت جانبازان انقلاب اسلامیمتن نهایی مرامنامه و اسانامه جبهه جانبازاناساسنامه انجمن جانبازان نخاعیاسامی راه اندازان جمعیت جانبازانپرسش و پاسخ حقوقی ایثارگرانفرم فراخوان پیوستن به جمعیت جانبازانکارگاه مبنا تقدیم می کند: بالابر کمک حرکتی logo-samandehi