تاریخ : 1396,یکشنبه 15 بهمن15:22
کد خبر : 57896 - سرویس خبری : مسائل و مشکلات ایثارگران


پنج ماه است فرزندم رها کرده و ...!

قاسمی- افسوس، افسوس یاران رزمنده،ایثارگران،آزادگان و جانبازان و شهدای گرانقدر افسوس باچه شهامتی چون تیر آرش کمانگیر در قلب دشمن متجاوز فرو رفتیم و چه بی باورانه اینگونه خودمان دستخوش سختی ها شدیم! نه خود بلکه زن و بچه‌های خویش را هم جهنمی به اسم زندگی برایشان بوجود آوردیم.

  دوستان به خالق هستی سوگند زنم بیماری خاص دارد. دارای تک فرزندی هستم. درس و دانشگاهش را ول کرده. 5ماه است ندیدمش. از یک طرف هزینه کرایه منزلمان، ازطرف دیگر بیماری مادرش و بیماری خودم اعصاب و روان زیرنظر متخصص اعصاب وفوق تخصص اعصاب و روان، و ازهمه بدتر تحمل نکردن اخلاق وعصبیت من و تحمل نکردن آه و ناله های من که گاها" تا 13شبانه روز نمی خوابم.

 با اینکه از صبح تا شب حدود 7 نوع قرص می خورم. بارها رهبر فرزانه ی کشور و دین و رهبرمان که خود نیز سرور جانبازان و ایثارگران هم هستن تاکید فرموده اند که به درد رزمندگان و ایثارگران و جانبازان رسیدگی کنید اما عزیزان بنده ی حقیر با 55 سال سن و بالای 60 درصد مشکل شنوائی مربوط به زمان جنگ تحمیلی و موج گرفتگی با 44 ماه سابقه جبهه با مدرک پنجم ابتدائی چرا باید اکنون فاقد یک سقف حمایتی باشم؟ و اینچنین خانواده ام در حال فروپاشی باشد و تنهافرزندم 5 ماه به علت مشکل روحی روانی من، من و مادرش را رها کند و به تهران جهت تهیه هزینه دارو ما و هزینه مخارج زندگی وکرایه منزلمان فرارکند و دانشگاه خویش را رها کند؟

 به آن امید که شاید روزی پرونده مجروحیت بنده در ایثارگران به جریان افتاد و بی شک نوش دارو خواهد بود، سپاسگزارم. اجرتان با سرور شهیدان، و به آن امید که آقای شهیدی به خود آید که آن صندلی نرم که تکیه زده با فنا شدن وجود هزاران هزار مثل بنده زیربنایش ساخته شده و اگر مسئولین و خود آقای شهیدی به داد و درد ماها نرسند پیش خداوند باید پاسخگوی ناله های جگرسوز ما و زن بچه هایمان باشند.

سپاسگزارم قاسمی از کرمانشاه


کد خبرنگار : 20