تاریخ : 1397,یکشنبه 28 مرداد12:33
کد خبر : 60730 - سرویس خبری : مقاله و یادداشت

زبان ما، ویترین شعور ماست!

زبان ما، ویترین شعور ماست!

گاهی برخی از ما با سهل انگاری و بی تفاوتی، دل هایمان را آلوده و با زبانمان حق مردم را پایمال می کنیم و غافلیم که حق الناس همیشه پول نیست. یادمان باشد خدا از هرچه بگذرد از حق الناس نمی گذرد.

جانباز رمضانعلی کاوسی

جانباز رمضانعلی کاوسی - زبان ما، ویترین شعور ماست.

 خوش خلقی یکی از صفات برجستهٔ نبی مکرم اسلام(ص) است. آن حضرت پیوسته امت را به داشتن حُسن خلق دعوت می کرده است.

احساس می کنم برای بسیاری از ما این امر مشتبه شده که هرزه گویی را با خوش خلقی اشتباه گرفته ایم. بعضی ها عادت کرده اند به هر قیمتی اطرافیانشان را بخندانند، حتی اگر کلماتی که از دهانشان بیرون می ریزد تهمت به دیگران باشد! بعضی از ما پا را از این هم فراتر می گذاریم و برای خنداندن بقیه، یکی از افراد حاضر در جمع را دست می اندازیم و با احساساتش بازی می کنیم و با بی ادبی سرتاپای او را به لجن می کشیم. وقتی ناراحت شد و دلش شکست، با وقاحت می گوییم: «شوخی کردم.»

 اگر دقت کرده باشید، امروزه در دورهمی های حقیقی و مجازی بدون هیچ تفکر و تأملی هر حرفی را بر زبانمان جاری و بی مهابا هر مطلبی را منتشر می کنیم، کاری هم به درست یا غلط بودن موضوع نداریم.

شنیده اید می گویند: «مهمترین سایزی رو که آدم باید بدونه سایزِ دهنِشه!»؟ متأسفانه امروزه بیشتر ما به مرتبه ای رسیده ایم که زبانمان از افکارمان سبقت گرفته است. عادت کرده ایم بیشتر از هر دری حرف بزنیم و کمتر فکر کنیم. برایمان مهم نیست تراوشات ذهنی ما و آنچه را با دیگران به اشتراک می گذاریم باعث ناراحتی افراد می شود یا نه!

 اگر یک کاریکاتوریست منصف بخواهد کاریکاتوری از افکار، رفتار و گفتار برخی از ما ترسیم کند، مجبور می شود سری کوچک و دهانی بزرگ برایمان طراحی کند. ظاهراً با ترکیب عملکرد مغزِ کوچک و دهانی بزرگ چیزی به جز حرف های بیهوده پدید نمی آید. بعضی از ما غافلیم که آنچه را بر زبانمان جاری می شود، ویترینِ فروشگاهِ شعور ماست.

 بهتر است همیشه به خودمان متذکر شویم که نه تنها با زبانمان دل کسی را نشکنیم، بلکه دل دیگران را هم به دست آوریم. از کنار دل های غمگین بی تفاوت نگذریم و تا می توانیم به اطرافیانمان روحیه بدهیم. قضاوت بی جا نکنیم. کسی را مسخره نکنیم و آبروی کسی را نبریم. یادمان باشد با زبان می شود دلی را آتش زد و با همین زبان می شود آتشی را خاموش کرد.

 گاهی برخی از ما با سهل انگاری و بی تفاوتی، دل هایمان را آلوده و با زبانمان حق مردم را پایمال می کنیم و غافلیم که حق الناس همیشه پول نیست. یادمان باشد خدا از هرچه بگذرد از حق الناس نمی گذرد.

 


کد خبرنگار : 20