سعید چوپانی - اینجانب سعید چوپانی جانباز شیمیایی ۱۵ درصد عضو هیات علمی بازنشسته سازمان آموزش تحقیقات وزرات جهاد کشاورزی هستم.

بنده تا پایان سال ۹۸ در زمان اشتعال به کار طبق قانون از حقوق و مزایای یک مرتبه بالاتر یعنی استادیاری برخوردار بودم ولی بعد از بازنشستگی از این حق قانونی بی بهره شده ام و اکنون از نظر حکم کار گزینی با فردی که بدون جبهه و جانبازی است یکسان و حتی کمتر هستم.

بنده در زمان بازنشستگی مربی پژوهشی پایه ۲۶ بودم ولی با فردی که الان فاقد امتیاز جانبازی و جبهه و مربی پژوهشی با پایه بسیار کمتر است و بازنشسته است حقوق مساوی داریم. بارها نیز از طریق سازمان تات و صندوق بازنشستگی پیگیری کرده ام ولی متاسفانه هر کدام مشکل را به گردن دیگری می اندازند.

در صورتی که‌ به استناد ماده 18 قانون تسهیلات استخدامی واجتماعی جانبازان، مصوب 1374 و رزمندگان با بیش از 6 ماه حضور در جبهه بر اساس جز (6) بند (ث) ماده 88 بخش 16 (امور ایثارگران) قانون برنامه ششم توسعه بایستی جانبازان از مزایای یک مقطع تحصیلات بالاتر (مرتبه علمی استادیاری) و با کلیه آیتم‌های حقوق از ضرایب یک مرتبه علمی بالاتر، بهره‌مند باشند و در تعیین حقوق بازنشستگی نیز از مزایای یک مرتبه بالاتر (استادیاری) بهره مند گردند.

لیکن در احکام کارگزینی و تعیین حقوق بازنشستگی این آیتم لحاظ نشده و  کلیه ایثارگران و جانبازان عضو هیات علمی تآت تا زمان اشتغال از این مزایای یک مرتبه بالاتر بهره مند بوده ولی در دوران بازنشستگی از این مزایای قانونی بی بهره می شوند.

در ضمن این مشکل فقط برای جانبازانی است که از سال ۹۸ بازنشسته شده اند و فقط در سازمان تحقیقات جهاد کشاورزی به وجود آمده وگرنه در همین سازمان کسانی که جانباز بوده و قبل از سال ۹۸ بازنشسته شده اند از حقوق و مزایای یک مرتبه بالاتر (استادیاری) برخوردارند.

همچنین در وزارت علوم نیز بازنشستگان هیات علمی از کلیه حقوق و مزایای یک مرتبه بالاتر برخوردارند. البته چند وقت پیش همین موضوع را به دیوان دادخواست دادم، دیوان اول خرداد پاسخ داده باید اول در کمیسیون ماده ۱۶مطرح شود.

لذا خواهشمند است جهت جلوگیری از استمرار تضییع حقوق ایثارگران و جانبازان در دوران بازنشستگی دستور اقدام لازم مبذول فرمائید.

با احترام