تاریخ : 1402,جمعه 10 شهريور17:30
کد خبر : 103259 -
سرویس خبری : مقاله و یادداشت
حسین(ع) نرفته، حسین آمده است!
اگر بدانیم این قله انسانیت و معلم بزرگ آزادگی درخواستی دارد که نه محدود به مجلس عزا و تولد است و نه منحصر در ماه محرم...
محمدرضا سابقی
فاش نیوز - حسین علیه السلام نرفته است تا رفتنش یادآور خون و عطش و آتش باشد؛ بلکه آمده است تا آمدنش نردبان تعالی و آزادگی شود؛
آمده است تا یادمان دهد که دنیا با همه عظمتش برای آرمان انسان بودن کم است.
اما افسوس که عظمتش در پشت اشک چشم ها و غل و زنجیر دست ها و سینه ها پنهان شده و گرد و غبار صحرای کربلا نمی گذارد تا وجود الهی اش، عشق و مهربانی خدایی اش و عفو و گذشت پیامبرانه اش جلوه کند؛
و این غربتی است که حتی با عظمت اربعین هم متاسفانه تمام نمی شود!
بیست و اندی روز گذشت از روزی که امام حسین(ع) به جرم مخالفت با امیرالمؤمنین(؟) و خلیفه رسول الله(؟) کشته شد!
..و شاید اگر این واژه های مقدس نبودند، هرگز کسی نمی توانست حسین(ع) را خارجی بنامد و علی(ع) را بینماز!..
" تقدّس" واژه عجیبی است!..
وقتی قلبت تقدیس می کند، می شناسی، می فهمی و عشق می ورزی و هرچه بیشتر فکر می کنی و می شناسی عاشقتر می شوی!..
..اما وقتی گوشَت تقدیس را می شنود، احساس می کنی باید بستایی و مثل دیگران فقط نوحه کنی و مداحی بشنوی...
و اینجاست که "حقیقت" قربانی "تقدیس" می شود!
اینجاست که هبل، خدای بزرگ می شود و حضرت محمد(ص) کافر!
اینجاست که معاویه خلیفه رسول الله می شود و امام علی(ع) بینماز!
اینجاست که امام حسین(ع) خارجی می شود و یزید شرابخوار، امیرالمؤمنین!
اگر عقلت، واقعا" تقدیست را همراهی نکند، اگر تصور می کنی حتماً باید آنچه را دیگران تقدیس می کنند، تو هم مقدس بدانی و بستایی..
اگر در مقابل چرایی تقدیست تنها نقل و روایت دیگران همراهیت می کند و بانک اطلاعات عقلت خالی از تحلیل و تفکرت تعطیل است، بترس از آن روزی که حضرت مهدی(عج) هم بیاید و صدها واژه مقدس، در سپاه مقابلش می جنگند و تو در این فضای پرگرد و غبار، سرگشته و حیران به دنبال حقیقت می گردی!..
و اما ماه صفر که می آید دل ها برای مجالس امام حسین پر می کشد.
و اصلاً کار کردن در مجلس امام حسین حس دیگری دارد.
زنی که از کارهای روزمره خانه خسته می شود آنجا تا دیر وقت جارو می کشد، پذیرایی می کند و احساس خستگی نمی کند.
نوجوانی که گاه کارهای شخصی خودش را به زحمت انجام می دهد، آنجا مثل فرفره به این طرف و آن طرف می دود.
و در همه این حالات یک عبارت مشهور است که ذهن را نوازش می دهد: «برای امام حسین»
اما اگر بدانیم این قله انسانیت و معلم بزرگ آزادگی درخواستی دارد که نه محدود به مجلس عزا و تولد است و نه منحصر در ماه محرم...
درخواست او عمل به یک توصیه است که در تمام زمان ها و مکان ها می تواند رضایتش را فراهم کند.
امام فرموده است:
إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیکم مِن نِعَمِ اللهِ عَلَیکم؛ فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ
نیاز های مردم به شما از نعمت های خدا بر شماست، پس از این نعمت خسته نشوید.
و همه اینها می تواند «برای امام حسین» انجام شود:
• ارباب رجوعی که مشکلش با کمی وقت گذاشتن من حل می شود؛
• عابر پیاده ای که آدرسش را با کمی توضیح دلسوزانه من پیدا می کند؛
• و هزاران دست نیاز کوچک و بزرگ که روزانه به سوی ما دراز می شود؛
والسلام علی من اتبع الهدی
||محمدرضا سابقی