علیرضا ضابطی - ای نشسته صف اول... به عدالت برخیز
یادم میاد نماز عید فطر سال 97 بود که به امامت ولی امر مسلمین حضرت آقا حفظه الله برگزار شد، این شعر توسط عزیز دل مون حاج میثم مطیعی قرائت گردید.
و خیلی از آنانی که در صف اول نماز حضور داشتتد رو ناراحت کرد.
البته حضرت آقا حفظه الله این شعر رو مورد تایید قرار داد و حتی لبخند زیبای سردار شهید حاج قاسم ره رو هم شاهد بودیم.
حال بگذریم!

منظور از صف اول ؟؟...
صف اول یعنی کسانی که عاشق خدمت هستند.
کسانی که صداقت در گفتار و اخلاص در عمل دارند.
کسانی که زندگی ملت را به برجام بدون فرجام گره نمی زنند.
امضای فلان دشمن قسم خورده را تضمین نمی داند.
صبح جمعه از اتفاقات روز گذشته کشور آگاه نمی شوند.
مدیران لایق را عزل نمی کند.
صف اول !
یعنی سپر بلای صف های میانی.
یعنی میاندار عرصه میدان و دیپلماسی عزت.
یعنی خادم به مخدومین.
و صف اول !
یعنی عشق به آرمان های شهیدان و در یک کلام یعنی.
شهید زندگی کردن تا شهید شدن در خط ولایت.
آری!
ملت قهرمان ما
در سال های بعد از دفاع مقدس. شاهد خیلی از بی مهری ها. بی عدالتی ها. تبعیض ها و حیف و میل منابع و سنگ اندازی های مدیران تندرو و وابسته به یک حزب خاص بودند.
و دیدیم که با ورود دولتی برآمده از متن ملت انقلابی چگونه بارقه امید جاری شد.
صف اول. صف عدالت و مهر و مهربانی و ایثار و فداکاری و عاشقی است.
صف تواضع است و فروتنی.
صفی است که خود را وقف خدمت بی ریا کرده.
صف اول یعنی « جاهدوا فی سبیله » یعنی مجاهدت و تلاش خستگی‌ناپذیر.
یعنی اگر مجاهد باشی و مجاهد همراه نداشته باشی.
فایده ای ندارد.
البته !
در این بین هستند کسانی که چشم دیدن صف اولی های مجاهد را ندارند.
و‌ صف اول !
یعنی بسیجی
یعنی خط شکن
یعنی میدان های مین و موانع را پاکسازی کردند‌.  
یعنی فدایی
یعنی امید
و‌ یعنی کسانی که دغدغه مردم دارند.
 و ما بر چنین صف اولی هایی. افتخار می کنیم.
( و اشعار پایانی آن شعر بیاد ماندنی....
...اولین بارقه صبح سپید است امید
نفس زخمی جانباز و شهید است امید

دشمنانی که گرفتند شهید از من و تو
وای از آن دم که بگیرند امید از من و تو )
یا حق