تاریخ : 1403,یکشنبه 11 شهريور19:00
کد خبر : 113257 - سرویس خبری : متن ادبی

شلمچه را قدمگاه عشاق بنامید


شلمچه را قدمگاه عشاق بنامید

خاک «شلمچه» به نجف و کربلا، یادواره‌ی بانگ تکبیر و پرواز ارواحِ شهدا به ملکوت اعلاست.

امان اله دهقان فرد

فاش نیوز - خاک عبورگاه «شلمچه» به نجف و کربلا، یادواره‌ی بانگ تکبیر و پرواز ارواحِ شهدا به ملکوت اعلا

- این‌جا خاک پاک دشت خاطره‌دارِ «شلمچه» است. عبورگاه میلیون‌ها زائر دلداده و عاشق دلباخته‌ی امیرمؤمنان علی مرتضی، حسین(ع)، سیدالشهدا(ع) و عباسِ دلاورِ دست‌جدا، محافظ خیمه‌ها و آب‌آور دشت کربلا. همان جایی که هر ساله عاشقان سرتا سر زمین از آن می‌گذرند و گام در مسیر راهپیماییِ همگانی و آخرالزمانی می‌گذارند.

- شاید کثیری از عابران داخلی و زائران بیرونی ندانند و یا فراموش کرده باشند که این قطعه از زمین، روزگاری نه چندان دور، نقطه‌ی اصلیِ پروازگاه ارواح شهدای عاشورایی و فرودگاه فرشتگان آسمانی بوده، کربلاهای ۴ و ۵ و فریادهای تکبیر مظلومان دفاع از حریم وطن را به چشم خود دیده و مشهدِ شجاعت، شهامت و دلیریِ فرزندان سر به کف نهاده‌ی خمینی(ره) و سربازان حجت خدا بر زمینیان گردیده است.

- حالا می‌خواهم شما را به دی ماه ۱۳۶۵ خورشیدی ببرم. غروب‌گاه سوم و نیمه شبِ نوزدهم این ماه. حضور پر شور و شعور غواصان و دلیرمردان آب‌دیده، عبور از دشت سرتاسر با آب پوشیده و گذر میان سیم‌های خنجری، میله‌های هشت‌پری، بُشکه‌های انفجاری و زیر رگباری از انواع و اقسام سلاح‌های خفیفه و ثقیله و فریادهای تکبیری که در آن پیچیده و دشمن را به خاک مذلت و شکست خفت بار کشانیده.

*۱)-* برای اَمثال من که اولین بار این نقطه را با حضور در کنار بسیجیان، پاسداران، غواصان و سربازان نَهضتِ پیشاخیزش آخرالزمان لمس و درک نموده و شاهد واقعیِ پروازهای فردی و‌ جمعیِ مدافعان حریم وطن در آن شب، روز و ایام آتش و‌ جاری شدن خون‌های صدها عزیز به آسمان پَر کشیده بوده، قطعا نام «شلمچه» نه فقط یک گذرگاه مرزی بلکه نقطه‌ای از بهشت زمینی و محل عروج و سجده‌گاه بهشتیانِ سرزمینِ موعود و سربازان مظلوم تلقی گردیده و تا قام قیامت صداهای در هم آمیخته‌ی شهدای ایرانی و جهانی با فرشتگان آسمانی را با گوش جان خواهند شنید!

*۲)-* کَسی چه می‌دانست همین نقطه از زمین، روزگاری بخشی از منزلگاه و عبورجای میلیونیِ عاشقان سیدالشهدا و اعتاب مقدسه‌ی اولاد انبیا و ای بسا گذرراهِ اصلی برای رسیدن به مسجدالاقصا، حرکت به سوی کعبه‌ی دل‌ها و یاری ذخیره‌ی اولیا و اوصیا، مهدی جانِ زهرای حورا(س) باشد. آنانی که از این مسیر حرکت آغازین‌شان را شروع می‌کنند، می‌دانند زیر این خاک‌ها و فضای اطراف آنها چه نازنین ابدان و مطهر ارواحی بر زمین افتاده و شاهد و ناظر آمد و رفت‌شان هستند آیا!؟

خانم‌ها و آقایان، به‌ویژه زائران و رهگذرانِ جان

لطفا هر گاه وارد «شلمچه»ی عزیز، این وادی مقدس و مطهر شدید، آهسته قدم بردارید. ذکر خدا و یاد شهدا را بر لب داشته باشید. حتما چند رکعتی نماز به یاد و نام عزیزانی که هنوز استخوان‌های معطرشان در گوشه گوشه‌ی آن قطعه‌ی نورانی به امانت باقیمانده و منتظر ظهور حضرت فرمانده هستند، به‌جا آورده و به‌یاد داشته باشید، اگر امروز با آسودگی خیال و در امنیت کامل، به راهپیمایی اربعین، زیارت امیرمؤمنین و یا پابوسیِ صاحب کربلای زمان و زمین توفیق می‌یابیم، همه‌اش از صدقه سر همان بسیجیان، مظلومان و جان‌فدایی آنان بوده و بی‌انصافی است اگر اسم و رسم‌شان را فراموش نموده و به ارواح عرشی و اجساد ارضی‌شان بی‌اعتنا باشیم!

تقدیم به ارواح تمامی شهدای مدافع حرم و وطن، امام راحل ره و به‌ویژه آسمانی‌شدگانِ دشتِ پُر بلای وادی شلمچه، غواصان و خط شکنان عملیات‌های کربلای چهار و پنج و مراحل بعدی آن، می‌خوانیم حمد و سوره همراه با صلوات بر محمد و آل طاهرینش.

 

|| امان‌الله دهقان فرد