فاش نیوز - در اسارت به «عباسعلی مؤمن» میگفتند «عباس نجار»؛ چون برای همبندهایش کفش مخصوص میساخت و حتی گاهی برای نگهبانان بعثی نجاری میکرد تا از آنها مقداری شکر یا نان بگیرد و به اسرا بدهد.

آزادگان دفاع مقدس، زندانی شده در «تکریت ۱۱» او را بهخوبی میشناسند. روحیه بالایی دارد و بهخاطر همین روحیه، گعدههای دوستانهای در گروههای فضای مجازی و حتی اردوها به راه انداخته است؛ طوری که اگر یک روز فعالیتی نداشته باشد، نبودش ملموس است و دوستانش سراغش را میگیرند.جریان اسارت عباس نجار هم ازاینقرار است که او در جریان عملیات «کربلای ۶» سرباز تخریبچی از لشکر ۸۸ زاهدان بود که به اسارت بعثیها درمیآید. بعثیها او را به اسارتگاه «تکریت۱۱» میبرند؛ اسارتگاهی که حدود ۲ هزار اسیر در آنجا حضور داشتند؛ بدون اینکه نام و نشانی از آنها در دفاتر صلیب سرخ جهانی ثبت شده باشد. در واقع خانواده این اسرا هیچ اطلاعی از وضعیتشان نداشتند و ارتباط متقابلی بین اسرا و خانوادههایشان وجود نداشت. حتی تعدادی از خانوادههای اسرای تکریت ۱۱ برایشان مراسم ختم گرفته بودند.