آبروی هیئت

کسی که بچه‌های هیئت گردان یا دسته به او می‌بالیدند و به وجودش افتخار می کردند؛ آن‌که اسباب فضیلت جمع و جلسه بود؛ همه سعی می‌کردند شأن مجموعه و دسته خودشان را حفظ کنند و اگر کسی از سر سادگی و کم‌اطلاعی حرفی می‌زد که موجب خندیدن دیگران می‌شد یا در مقام حاضر جوابی در می‌ماند و کم می‌آورد، دوستانش رو به وی می‌کردند و می‌گفتند: «آبروی هیئت را بردی».

اخلاص فتح‌المبینی

در جنگ، سابقه و مرتبه‌ای به‌هم زدن؛ کهنه کار بودن، سبقت و اولویت داشتن در مقاومت و ایثار.

منبع: کتاب «فرهنگ جبهه» - انتشارات «فرهنگ گستر»