
فاش نیوز - سلام؛ من اسمم را میگذارم جانباز بالای پنجاه درصد هستم و در یک اتاقک فلزی ۱۶ متری با همسرم سه فرزند دختر دم بخت زندگی میکنم. هیچکس کمک نکرد.
هیچکس ندید. از دوازده سالگی؛ سال۱۳۶۰به جبهه رفتم. ۷۹ ماه حضور فعال با بیش از ده بار مجروحیت با صورت سانحه دارم.
من خودم را مثال زدم تا بدانید جانبازان همه در رفاه نیستند و حتی بسیج و سپاه هم به امثال من ظلم کردند.
حالا به هر دلیلی نتوانستم آن نصف زمینی که به من دادند را حفظش کنم، ولی حق ما این وضعیت و سردرگمی نبود.
جور گل، بلبل کشید و برگ گل را باد برد، بیستون را عشق کند و شهرتش فرهاد برد.
من حتی به خاطر مشکل مالی نتوانستم شب ازدواج دختر اولم در مجلسش شرکت کنم.
و هیچکس یاری نکرد. حتی وام با سود ۲۲ درصد.
و همین آقای اوحدی که ما برای آمدنش سرکج کردیم، جواب پیامک مرا نداد.
یک مسئول، قبل از هر قدمی باید صادق باشد.
آقای قاضیزاده هاشمی شمشیر از رو کشیده بود؛ کسی هم توقعی از او نداشت، ولی مردانه میگفت: نمیشود، نداریم...
شما چه میدانید در یک کانکس آهنی زندگی کردن، زمستان و تابستان چه سوزی دارد! و ما تجربهی این سوزش را داریم.
خدا توفیقتان بدهد، مال و ثروتتان زیاد بشود. دستتان هم از قبر بیرون باشد! برای سرمایههاتان؛ انشاءالله که ندانید با اندوختههاتان چکار کنید!
ومن الله التوفیق...
|| حمید انگوبین(جانباز بالای پنجاه درصد و رزمندهی هشت سال دفاع مقدس از شیراز)