
فاش نیوز - از این غرور ملی؛
از این عزم جزم نیروهای نظامی و پدافند قدرتمندمان در حراست از حریم حرمی بنام جمهوری اسلامی ایران؛
وجودم پر از احساس شد؛ با آنکه احساس فیزیکی ندارم،
قلبم روشن شد؛ اگر چه زخمی است.
نفسم گرم شد؛ با آنکه خردلی است!
می خواستم از روی ویلچر پرواز کنم!
حواسم نبود که من یک جانباز نخاعی شیمیایی هستم؛
میخواستم که فقط فریاد بزنم و بگویم: عشقید
ای اصحاب شهدا و رزمندگان اسلام
که دل منو میلیونها دوستدار نظام اسلامی را با دفاع جانانهتان شاد کردید.
درودتان باد
درودتان باد
و
درودتان باد
با افتخار دستبوس تکتک شما هستم.
|| علیرضا ضابطی