فاش نیوز - مدیرعامل پیشین موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس میگوید: «زنان بومی و غیر بومی بعضی مناطق مثل خوزستان، کرمانشاه، گیلانغرب و ... در خط مقدم حاضر میشدند و حتی اسلحه هم به دست میگرفتند.»

«دوران دفاع مقدس ضرورتی نداشت زنان در خط مقدم جبهه حضور داشته باشند.» این را محمدقاسم ناظر مدیر عامل بنیاد تعاون فراجا و مدیرعامل پیشین موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، گفت و اضافه کرد: «با این حال در بسیاری از شهرهای مرزی خانمها به صورت داوطلبانه در خط مقدم حضور داشتند.» ناظر که خود از نیروهای شهید احمد کاظمی بوده، تأکید کرد: «خط مقدم زنان، همان اقدامات پشت جبههای بود.» مدیر عامل بنیاد تعاون فراجا گفته خود را این طور برای خبرنگار فارس توضیح داد: «مادری که فرزندش را تربیت میکرد تا به جبهه برود، همسری که شوهر خود را برای دفاع از کشور و انقلاب هدایت میکرد، زنانی که پشت جبهه کمکهایی در زمینههای بهداشت، درمان، امدادگری میکردند، بانوانی در زمینههای غذایی، پشتیبانی و تدارکات، دوختودوز زحمت میکشیدند و ... از جمله آنها بودند. حتی گاهی در خط مقدم هم فضاهایی برای آنها تعبیه شده بود تا بتوانند کارهای پشتیبانی را همان جا انجام دهند.»او افزود: «با این اوصاف زنها در خط مقدم هم حضور داشتند. آنها در بعضی مناطق مثل خوزستان، کرمانشاه، ایلام، اهواز، آبادان، گیلانغرب، مهران و ...، مثل مردان با دقت، علاقه و صلابت حضور داشتند و حتی اسلحه به دست میگرفتند. بیشتر آنها زنان بومی بودند که از خانه خود محافظت میکردند.»
سردار ناظر با بیان اینکه حضور مردان در جبهه بدون حمایت زنان تقریباً غیرممکن بود، درباره مناطق جنگی مقابل گروهکهای کومله و دموکرات که خطرناکتر از سایر جبههها بود، شرح داد: «حتی در کرمانشاه و بسیاری از شهرهای مرزی هم زنان کنار مردان ایستادند. اعزام زنان به این مناطق به ندرت اتفاق میافتاد و بیشتر زنان حاضر در خط مقدم مناطق کردستان، از زنان بومی بودند.»رئیس پیشین باغ موزه دفاع مقدس تأکید کرد: «با این حال از سال ۱۳۵۹ به بعد حضور زنان در این مناطق بیشتر و فعالتر شد.»