فاش نیوز - جناب آقای دکتر اوحدی، آیا من یک جانباز نخاعی زیاده‌خواه هستم!؟

42 سال پیش در عملیات محرم از ناحیه‌ گردن، قطع نخاع شدم. ده، پانزده سال است که بنیاد شهید یک دستگاه ویلچر برقی اپتیموس 2 به من داده است. وقتی در خانه استفاده کردم، متوجه شدم ویلچر متناسب با وضعیت جسمی من نیست."دکتر عباسپور"لطف کردند ویلچر را پس‌گرفتند و یکی دو سال بعد یک دستگاه ویلچر تمام‌فول برقی مارک لِوو برای من خریداری کردند. یکی از محاسن ویلچر لِوو، قابلیت ایستا‌شدن و تک‌چرخ شدن(کفی و پشتی‌ به صورت 35 درجه به عقب خم می‌شود) است. ویلچر مذکور، حین سال‌ها استفاده چندین‌بار خراب شد. مجبور شدم گیربکس جَک آن را به تراشکاری ببرم و برایش چرخ‌دنده جدید بتراشم. بعد از ده سال استفاده، ویلچر فرسوده شده و دیگر قابلیت تعمیر ندارد.

حدود یک ماه پیش تلفنی با آقای"دکتر عباسپور"صحبت کردم و در نامه‌ای(75112/03/30)درخواست ویلچر جدید کردم و متذکر شدم، طبق قانون بنیاد موظف است هر ده سال یکبار، یک دستگاه ویلچر الکترونیکی برای جانبازان ضایعه گردنی تهیه کند.

چند روز بعد"آقای جباری"،همکار دکتر عباسپور زنگ زدند و گفتند: «حاکمیت تصویب کرده وقتی وسیله‌ای در داخل تولید می‌شود ما حق واردات نداریم.» این ادعای بنیاد در صورتی است که ویلچرهای برقی تولید داخل، تخت‌شو و ایستا نمی‌شود و صندلی آنهم به عقب خم نمی‌شود. تلفنی برای آقای جباری و حتی مسئولان بنیاد اصفهان هم توضیح دادم که به خاطر ضعیف‌بودن دستانم و کمانی‌شدن قامتم، مجبورم از ویلچری استفاده کنم که قابلیت تک چرخ‌شدن را داشته باشد، اما توضیحات من مثل آب در هاون کوبیدن بود. متأسفانه مرغ آقایان فقط یک پا دارد و فقط صحبت از ویلچر برقی ایرانی می‌کنند.
جناب آقای دکتر اوحدی، نمی‌دانم چرا همکاران شما نمی‌خواهند به خودشان بقبولانند که یک جانباز گردنی بعد از 42 سال تحمل زجر و بدبختی و ویلچرنشینی، آدم دروغگو و زیاده‌خواهی نیست و از روی اضطرار وسیله‌ای را درخواست می‌کند.

احساس سوختن به تماشا نمی‌شود
آتش بگیر تا که بدانی چه می‌کشم.

دوستان عزیز جانباز، شما قضاوت کنید. به نظر شما من چه گناهی مرتکب شده‌ام که دیگر نمی‌‌توانم روی ویلچری با آپشن‌های محدود بنشینم. شما بهتر از بنیادی‌ها می‌دانید که یک جانباز قطع نخاع گردنی نمی‌تواند به دست‌هایش تکیه زند و چند ثانیه نشیمنگاه خود را از تشکچه ویلچر بالا نگه دارد. اگر من زخم بستر پیدا کنم، آیا هزینه‌ی درمانش کمتر از هزینه‌ی یک ویلچر مناسب است؟

آقایان مسئول بنیاد، مگر چند نفر دیگر از جانبازان گردنی زنده مانده‌اند که برای تهیه تجهیزات رفاهیشان غریو استیصالتان به عرش رسیده؟ به خدا قسم جانبازان قطع نخاع زیاده‌خواه نیستند. من هم نه‌تنها زیاده‌خواه نیستم، بلکه با این جسم رنجورم هموارگی نظام بوده و هستم. کتاب‌های تألیفی من گواه ادعای بنده است. این حق من است که ویلچری متناسب با شرایط جسمی‌ام داشته باشم. اگر به درخواستم اهمیت ندهید به خدا شکایت می‌کنم.
با احترام

|| جانباز رمضانعلی کاوسی