فاش نیوز - پدر من از افسران ارشد ارتش بودند که در فروردین سال ۱۳۶۰ قطع نخاع شدند و در آن زمان به ما گفتند که پدر شما بیش از ۲۵ سال عمر نمی‌کند؛

چه ۲۵ سالی!؟ هر شب و روز درد و ناله پدرم و در نهایت، ایشان شهید شدند. از فرزند جانباز قطع نخاعی به فرزند شهید ارتقاء یافتم.

یک سهمیه دانشگاه داشتم و یک سهمیه استخدام. الان هم بازنشسته هستم و مستاجر با دو نوه، که نصف حقوقم‌ را بابت اجاره می‌دهم. اگر یک لقمه نان می‌خورید، هزار بار خدا را شکر کنید که پدرتان کنارتان است و هر روز درد نمی‌کشید.

امثال من علاوه بر اینکه مستاجر هستند، به‌سختی زندگی می‌کنند و مشکلات روحی و روانی شدیدی داریم که از نظر بنیاد شهید تفاوتی نمی‌کند.

ولی خدمت شما عرض می‌کنم که الان شما از نظر روحی و روانی سلامت هستید و جسم سالم نیز دارید. بنیاد شهید چیز دیگری را به ما نداده است و مطمئن باش من دوست داشتم جای شما بودم. توصیه می‌کنم هیچگاه حسرت فرزند شهید را نخورید هیچگاه!

|| شیرزاد