فاش نیوز - سلام؛ بنده جانباز و ایثارگرهستم و توان مالی ندارم. طی ۱۸فروردین ۶۶ لغایت ۱۸فروردین ۶۸ دو جزو لشگر ۸۱ زرهی کرمانشاه بودم و در منطقه جنگی سرپل ذهاب چندین عملیات که آخریش عملیات مرصاد بود پشت سر گذاشتم و تو عملیات مرصاد تقریبا ۲ ساعت دست مجاهدین خلق اسیر بودم که چند لشگر به آن محل هجوم آوردند، و من نجات پیدا کردم.
بزرگوار، بنده سئوالی داشتم؛ طی ۲سال تا توانستیم دشمن را نابود کردیم و زنده ماندیم. چه گناهی کردم که از چشم دولت آنچنان ارزشی نداریم که تو این اوضاع گرانی وحشتناک بنده ۵۷ سال سن دارم و از ناحیه گوش بر اثر صدای انفجارهای بیوقفه دشمن آسیب دیدم و یکسره صدای سوت ضعیف تو گوشم رو به اعصاب و روانم منتقل کرده و در حال پیر و فرسوده شدن هستیم.
شما را به و جدانتان واگذار میکنم. آیا خدا را خوش میآید ما را رها کنید؟! من صاحب ۲ فرزند، داماد و نوه هستم، که دارم با سیلی صورت خودم رو سرخ نگه میدارم و هر روز آرزوی مرگ میکنم. خدا شاهد است از ته قلب آرزو دارم لااقل شکم زن و بچهام سیر بشود.
صددرصد قانون تبصرهای در این امر هست که اگر روزی جانباز یا ایثارگر به رحمت خدا رفت حقوقی ناچیز برای خانواده تعیین میشود. این ذات روزگار است که زمانی در که در قید حیات باشیم ارزشی نداریم ولی به رحمت خدا که برویم، از زمین و آسمان به بازماندگان روزی میرسد.
من درد دل زیاد دارم، ولی شما بزرگوار وقت خواندن را ندارید. فقط ۲موضوع که سالهاست من را عذاب میدهد عرض میکنم خدمتتان؛ یکی اینکه بنده به سه زبان انگلیسی، تایلندی و ژاپنی تسلط دارم. ولی متاسفانه خارجی در ایران نیست که بتوانیم کار بکنم. دیگر این که من تقریبا پنج سال کشید تا کارت جانبازی بگیرم و بابتش خیلی وقت گذاشتم و هزینه کردم. چندین ماه پیش بنیاد شهید منطقه ۵ از من خواست دهک یارانهام که ۵ بود ۴ کنم. چقدر رفتم سازمان کار و تعاون تا دهکم به ۴ انتقال پیدا کرد. چندین نامه به من داد از تامین اجتماعی مرکزی استعلام بگیرم که بازنشسته یا حقوقبگیر هستم یا خیر؟
از نیروهای مسلح استعلام گرفتم و از املاک مرکزی، که هر استعلام ۲۵۰هزار تومان هزینه دادم. همه را بردم کافینت ثبت کردند. چند ماه پیش رفت بنیاد شهید خیابان طالقانی گفتند با همه برگهها موافقت شده ولی فعلا دولت بودجه ندارد. من که حرفی برای گفتن ندارم. اگر باز هم به وطنم تعدی بشود باز هم میجنگم ولی با بنیاد یا جاهایی که محلهای ذیربط به بنیاد باشد برای آذوقه یا کمک معشیتی هیچگونه تماسی نخواهم گرفت؛ بخاطر اینکه درک این را ندارند که من و امثال من سالها در جبهه جنگیدیم و زنده ماندیم. تاتماس میگیرم قبل از اینکه جواب سلام بنده را بپرسند فقط ۲کلمه تو حافظه دارند یکی با کجا کار داری، یکی چند درصد جانبازی داری. از طرز صحبت کردنشان احساس میکنم که میگویند ۵درصدی عددی نیستی و وقتمون رو نگیر!
|| سیدسعید میرحسینی