فاش نیوز - بعد از 15 خرداد که در زندان شهربانی بودیم آقای بکائی تبریزی اشعار ذیل را که از مردی به نام «ذوالقدر» می‌باشد در پشت‏ مثنوی‏ من به عنوان یادگار نوشتند:

نشد ابرو خم از سنگینی بار قفس ما را
که این سنگین سبکتر باشد از بال مگس ما را

به رغم عدل و آزادی خلاف هر چه در عالم‏
به جرم راستی افکنده در زندان عسس ما را

این‌جانب با این که فاقد طبع شعر است یک روز اشعار بالا را با ابیات ذیل استقبال کرد:

ز منزلگاه آن محبوب، یاران را خبر نَبْوَد  
همی آید به گوش از دور آواز جرس ما را

صبا از ما ببر یک لحظه پیغامی به روح‌الله‏  
که ای یاد تو مونس روز و شب در این قفس ما را

به رغم کوشش دشمن نخواهد بگسلد هرگز  
میان ما و تو پیوند تا باشد نفس ما را

سزاوار تو ای جان کنج زندان نیست منزلگه‏
سزد گر خون ببارد از دو دیده هر نفس ما را

رواق منظر دیده مهیای قدوم تو
کرم فرما و بپذیر از صفا این ملتمس ما را

تمام ملت ایران فکنده چشم بر راهت‏
به راه عدل و آزادی، نه باک از هیچ‌کس ما را

|| آیندۀ انقلاب اسلامی ایران، ص15‏(کانال رسمی «بنیاد شهید مطهری» در ایتا، تلگرام و سروش)