فاش نیوز - نامگذاری بیستم خردادماه به‌عنوان روز صنایع دستی و روز ملی فرش، نمادی است از اهمیت تاریخ، فرهنگ و هویت ملی ایران در حوزه هنر اصیل و دیرپای فرش و صنایع دستی.

این روز فرصت مغتنمی است برای تجلیل از تلاش‌های هنرمندان، استادکاران و تمامی زحمت‌کشان این عرصه که با ابتکار و خلاقیت، میراث فرهنگی کشور را به جهانیان معرفی می‌کنند.

فرش ایرانی، نمادی از ذوق، هنر، و تاریخ غنی سرزمینمان است که قدمتی هزاران‌ساله دارد و در هر گره و نقش آن داستانی از فرهنگ و زندگی مردمان کشورمان نهفته است.

این هنر، نه تنها بخشی از هویت ملی است، بلکه اقتصادی پایدار و راهی برای معرفی ظرفیت‌های فرهنگی و هنری کشور در سطح جهانی است.

نام‌گذاری این روز، ارادۀ قدردانی و تقدیر از انسان‌هایی است که با عشق و مهارت، گنجینه‌های هنر دست را به نسل‌های آینده منتقل می‌کنند.

این روز همچنین بر ضرورت حفظ، ترویج و توسعه صنایع دستی و هنر فرش تاکید می‌ورزد و جامعه را به اهمیت فرهنگی و اقتصادی این هنر باارزش آگاه می‌سازد.

هر تار و پود فرش ایرانی، تجسمی از صبر، دقت، ذوق و هنر است که باید قدردان این میراث باشیم و آن را پاس داریم. در این روز، نشست‌ها، برنامه‌های فرهنگی و نمایشگاه‌های متعددی برگزار می‌شود که نه تنها هنر صنایع دستی و فرش را زنده نگه می‌دارند، بلکه چون چراغی روشن در مسیر احیای صنایع دستی می‌درخشند.

باید قدردان آن زحمتکشان، استادکاران و تمام کسانی باشیم که با عشق، تاریخ هنر ایران را بافته‌اند و می‌افزایند. این روز فرصتی‌ست برای یادآوری ارزش هنرهای دستی و ترغیب نسل جوان به حفظ و توسعه این میراث بی‌نظیر. در دنیایی که فناوری و سرعت بر همه‌چیز غلبه یافته است، هنر دست همچنان نماد صبر، حوصله و هنر زندگی است.

بیست خرداد، روزی برای تجلیل از هنرمندانی است که با نقش و طرح، زبان گویای هویت و تاریخ این مرز و بوم هستند.

باید تلاش کنیم تا هنر فرش و صنایع دستی ایران در جهان شناخته شده‌تر و ارزشمندتر گردد و جایگاهی درخور شأن تاریخی‌اش بیابد. فرهنگی که با تار و پودهای دست هنرمند زاده شده، زبان جهانی‌ است، که همگان باید آن را بشناسند و قدر بدانند.

این روز، یادآور ارزش و شکوه هنرهای دستی است و کوششی‌ست برای حفظ و تقویت این یادگارهای گران‌بها در برابر هجوم مدرنیته و تغییر سبک زندگی.

بیست خرداد، روز خوبی‌ست برای تجدید میثاق با هنر و هویت ملی و ادای احترام به زحمتکشان این عرصه، که با قلبی پر از عشق، سرزمینمان را زینت داده‌اند.
 به امید روزی که هر خانه‌ای، نمادی از هنر و صنعت فرش و صنایع دستی ایران باشد و این میراث گرانب‌ها همچنان زنده بماند و در کنار زندگی امروز، آینده‌ای بهتر برای آن ساخته شود.

|| خاطره استادرضایی