فاش نیوز - قانون حمایت از جانبازان، با وجود اهداف والایی که در دل خود دارد، متأسفانه در عمل به یک چارچوب تبعیضآمیز و ناقص تبدیل شده است؛ چارچوبی که جانبازان و ایثارگران دوران دفاع مقدس را دربر میگیرد، اما جانبازانی که در سالهای پس از جنگ در راستای حفظ امنیت کشور مجروح شدهاند، بهویژه نیروهای انتظامی و امنیتی با درصد جانبازی زیر ۲۵٪، بهطور ناعادلانهای از حمایتها محروم ماندهاند.
آیا خون ریختهشده در میدان جنگ مقدستر از خونی است که امروز برای امنیت شهرها و مرزهای ما ریخته میشود؟ آیا رنج و درد جانبازی در دفاع از کشور در برابر دشمن خارجی با رنج جانبازی در مقابله با تروریسم، قاچاق، ناامنی و شورش تفاوتی دارد؟ این پرسشها باید وجدان قانونگذار را بیدار کند.
آن بخش از نیروهای انتظامی که در مأموریتهای خطیر مرزی، امنیتی، ضدتروریستی یا حتی مدیریت تجمعات داخلی آسیب میبینند، گاه تا آخر عمر با نقص عضو، آسیبهای روانی و اجتماعی دست و پنجه نرم میکنند، اما چون "جانباز دفاع مقدس" نیستند یا درصد جانبازیشان از عدد ۲۵ کمتر است، مشمول هیچگونه حمایت مؤثر قانونی نمیشوند. این تبعیض نه اخلاقی است، نه قانونی و نه حتی در راستای اصول عدالت اجتماعی.
این نگاه دوگانه، علاوه بر بیعدالتی، سبب دلسردی و کاهش انگیزه در نیروهایی میشود که همچنان در خط مقدم دفاع از امنیت ملی ایستادهاند.
قانون باید بهروزرسانی شود و به همه جانبازان، فارغ از زمان و مکان مجروحیت، فارغ از میزان درصد، و فارغ از اینکه در جنگ یا صلح آسیب دیدهاند، بهطور برابر و عادلانه بنگرد.
اگر قرار است نام این قانون، «قانون حمایت از جانبازان» باشد، پس باید همه جانبازان را شامل شود؛ نه فقط آنهایی را که تاریخ جانبازیشان در دهه ۶۰ثبت شده است.
|| دلاور پورعلی