صادقی در ویدئویی که به تازگی از خود منتشر کرده است، می‌گوید: «دوران جنگ ایران و عراق بود. در منطقه‌ای که ما بودیم، پناهگاه وجود نداشت و وقتی که صدای آژیر یا هواپیما می‌آمد، همه محل در مسجد دور هم جمع می‌شدیم. سال‌ها بعد که که سنم بالاتر رفت از پدرم پرسیدم چرا ما همه می‌رفتیم به مسجد؟ اگر یک موشک به مسجد می‌خورد کل محل از بین می‌رفتند. پدرم گفت: ما وقتی به مسجد پناه می‌بردیم اول به خدا پناه می‌بردیم، بعد به هم دیگر. الان خواستم بگم ما به هم دیگر پناه می‌بریم، الهی که جنگ، رنج و صدای انفجار نباشه، اما اگر وطن نباشه میخ‌وام تمام دنیا نباشه. مراقب همدیگه باشید.»