تاریخ : 1404,چهارشنبه 11 تير15:29
کد خبر : 119461 - سرویس خبری : مقاومت اسلامی

یادداشت میدانی از کویته(بلوچستان پاکستان)

وقتی هیئت، شریعت را دور می‌زند


وقتی هیئت، شریعت را دور می‌زند

علیرضا رجائی 

فاش نیوز - هیئت‌های مذهبی، قرار است میعادگاهی باشند برای تجلی شریعت، اتحاد امت و تربیت انسان‌هایی حسینی؛ اما امروز، شواهدی نگران‌کننده از انحراف برخی هیئت‌ها از مسیر اصیل‌شان دیده می‌شود. انحرافی که آرام و بی‌صدا رخ می‌دهد، اما پیامدهای سنگینی در پی دارد.

در روزهای اخیر، با حضور در عزاداری‌های باشکوه شهر کویته در پاکستان، جایی که عشق به اهل بیت علیهم‌السلام از دل خطرات امنیتی عبور می‌کند و در کوچه‌ها طنین می‌افکند – تصویری ناب از "هیئت امت‌محور" و "تشیع مقاوم" را با چشم دیدم. هیئت‌هایی ساده، مؤمنانه و جان‌فشان، که نه از حاشیه‌سازی خبری بود و نه از تجمل، و مهم‌تر آن‌که شریعت، عمود خیمه‌ی آن‌ها بود.

در هیئت‌های کویته، با اتباع افغانستانی، پاکستانی، ایرانی و حتی عرب روبه‌رو شدم که با اشک و خون، فریاد «لبیک یا حسین» سر می‌دادند. نه مرز بود، نه قومیت، نه پاسپورت؛ تنها چیزی که آنجا حاکم بود، امت واحده شیعه بود. اما همین تجربه، مرا بیش از پیش نسبت به برخی روندهای نگران‌کننده در کشور خودمان حساس کرد.

در نقطه‌ی مقابل این فضای نورانی، اخیراً در برخی هیئت‌های رسمی داخل کشور، اخباری مبنی بر ممنوعیت ورود اتباع خارجی شنیده می‌شود. این در حالی است که بسیاری از همین اتباع، مخصوصاً اعضای زینبیون و فاطمیون، از پیشتازان خط مقدم جبهه مقاومت بوده‌اند. اگر امروز در کوچه‌هایمان با امنیت عزاداری می‌کنیم، به برکت مجاهدت همان‌هاست که حالا بی‌صدا کنار گذاشته می‌شوند.

افسوس‌بارتر آن‌که در همین فضاها، تساهل نسبت به حجاب و پوشش‌های ناهماهنگ با عزاداری، گاهی پذیرفته یا توجیه می‌شود، ولی حضور یک مؤمن غیرایرانی مورد تردید قرار می‌گیرد! این همان "دور زدن شریعت" است. و هیئت اگر محورش شریعت نباشد، هرچند پرشور باشد، می‌تواند بی‌برکت و بی‌اثر شود.

به‌یاد بیاوریم هشدار مهم شهید بهشتی را؛

«محدود کردن آرمان‌های یک انقلاب در نجات یک ملت، شرک است.»(جاودانه تاریخ، ص ۲۵۰)

هیئت اگر ملی‌گرایانه و سلیقه‌ای اداره شود و از امت فاصله بگیرد، دیگر صدای مظلومیت حسین را به گوش دنیا نمی‌رساند؛ بلکه تبدیل به آیینی درون‌گرا و بی‌اثر خواهد شد.

امروز هیئت، یک انتخاب ساده نیست؛ یک مسئولیت تاریخی است. یا در مسیر امت است، یا در خدمت قبیله. یا در راه شریعت است، یا اسیر ظاهر.

به‌عنوان کسی که با چشم خود جلوه‌های عزاداری خالصانه در کویته را دیدم، شهادت می‌دهم که هیئت اگر بر مدار شریعت، توحید و امت باشد، بدون هیچ امکاناتی هم می‌درخشد.
و اگر از آن اصول فاصله بگیرد، هر چقدر هم بزرگ و پرهزینه باشد، به پوسته‌ای تهی تبدیل می‌شود.

اکنون زمان بازنگری صادقانه در ساختار هیئت‌هاست؛ تا شریعت، عدالت، وحدت امت و روح عاشورایی، دوباره محور قرار گیرد.

|| علیرضا رجائی