فاش نیوز - یکم - در بحبوحهی «بالاخره جنگ میشود یا نمیشود»ها، تقریبا همه میدانیم، رژیم صهیونیستی رژیمی نیست که به آتشبس پایبند بماند. تقریبا هیچ کداممان کوچکترین تردیدی نداریم که این رژیم را اگر لحظهای آرام بگذاریم، لحظهای آراممان نخواهد گذاشت. این رژیم که مورد حمایت همه جانبه غرب، بهویژه آمریکاست، همواره با استفاده از اصل «غافلگیری» تلاش کرده به اهداف خود برسد. 23 خردادماه این رژیم آدمخوار با استفاده از همین اصل، گروهی از فرماندهان و دانشمندانمان را ترور کرد و جان صدها هموطنمان را گرفت.
سئوال مهم این است که وقتی تردیدی نیست، دشمن دوباره حمله خواهدکرد، چه بایدکرد؟ آیا صرفا باید آن نقاطی را که ممکن است از آن ناحیه ضربه بخوریم را تقویت کرد و آماده دفاع بود؟ چرا ایران همواره منتظر مانده و پس از خوردن ضرباتی که بعضا جبرانناپذیر بودهاست، به ضربه متقابل اقدام کرده است؟ آیا همین که بدانیم دشمن صد در صد ضربه دیگری خواهد زد، مجوز حمله پیش دستانه به دشمن نیست؟
دوم- خبرهایی که از منطقه به گوش میرسد، نگران کننده است. به این چند مورد توجه کنید: رژیم جولانی با تعداد زیادی نیرو درحال حرکت به سمت عراق است. در عراق، آمریکا فشارهای بی سابقه ای را برای خلع سلاح حشدالشعبی آغاز کرده و حتی اجازه نمی دهد ارتش عراق، سلاحهایی را که خریداری کرده، تحویل بگیرد. تلاش بسیار زیادی برای حفظ تسلط آمریکا و رژیم صهیونیستی بر آسمان و حتی زمین عراق دیده میشود. اوضاع در لبنان هم به همین شکل است. آخرین صحبتهای شیخ نعیم قاسم که روز عاشورا انجام شد، خیلی واضح نشان میدهد، فشارها به حزبالله از چند ناحیه، از جمله از ناحیه دولت، برای خلع سلاح به اوج خود رسیده است. حملات رژیم صهیونیستی به مواضع حزبالله در جنوب لبنان نیز «شدید» گزارش میشود. دپوی مقادیر زیادی خودروی جنگی در برخی کشورهای منطقه مثل امارات و قطر، تحرکات مشکوک تجزیهطلبان درمناطق کُردنشین، افزایش ناگهانی تولید نفت از سوی عربستان و برخی دیگر از کشورهای نفتخیز و .... سفر نتانیاهو به آمریکا، همه و همه نشان میدهد خبرهایی در راه است!
سوم- دشمن، در کنار جنگ مستقیم با ایران، طرحهای دیگرش را فعال کرده و چنانچه ما منتظر بمانیم و با این تصور که «ما ناقض آتشبس نیستیم» به تماشای این تحولات بنشینیم، باید منتظر غافلگیریهای بهمراتب بدتری باشیم. رژیم صهیونیستی تا دلتان بخواهد در همین منطقه خودمان نقاط ضعف فراوان دارد... در سوریه، مناطق کردنشین عراق و..... گاهی برنده کسی است که ضربه اول را میزند...
|| جعفر بلوری