فاش نیوز- بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم؛ اَللّهُمَّ‌اجْعَلْ مَحْیایَ مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتی مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ  

عاشورا؛ فریادِ جاودانه‌ای است که از اعماق تاریخ برمی‌خیزد و در گوشِ زمان طنین می‌اندازد.  
کربلا، تنها یک واقعه نیست؛  
تمثیلی است از نبردِ همیشگیِ نور و ظلمت،  
آینه‌ای است که در هر عصر و دورانی، چهره‌ی حقیقت و کفر را نمایان می‌سازد.  

هر صبح، وقتی سپیده‌ی فجر از افقِ دل‌ها سربرمی‌آورد،  
ندای «هَلْ مِنْ نَاصِرٍ یَنْصُرُنِی؟»  
نه از شن‌زارهای نینوا، که از ژرفای وجودمان به گوش می‌رسد...  
کدام گوش است که این صدا را نشنود؟  
و کدام دل است که در برابر این ندای آسمانی بی‌تفاوت بماند؟  

کربلا، اگرچه در جغرافیای خاک رخ داد،  
اما در جغرافیای جانِ انسان‌ها جاری است.  
عاشورا یک روزِ تاریخی نیست؛  
جریانی زنده و پویاست که در رگ‌های عالم می‌تپد،  
تا انسان در هر زمان، میانِ حق و باطل،  
ایمان و نفاق،  
و آزادی و بردگی،  
انتخابی آگاهانه داشته باشد.  

ای عاشقانِ راستی!  
حسین(ع) را تنها در صحرای کربلا نکشتند...  
هرگاه در برابر ستم سکوت کردیم،  
هرگاه به حریمِ حقیقت تجاوز کردیم،  
هرگاه نفسِ اماره بر ما چیره شد و فراموش کردیم که «هل من ناصر...» چیست،  
بار دیگر، خونِ حسین(ع) را بر زمین ریختیم...  

وای بر زمانی که لب به دروغ می‌گشاییم!  
وای بر زمانی که مهر سکوت بر لب می‌زنیم و فریاد مظلومی را خاموش می‌کنیم!  
وای بر زمانی که به‌جای یاریِ حق، دست بیعت به ظلم می‌سپاریم!  
آن‌گاه، ما نیز در سلکِ قاتلانِ حسین(ع) قرار گرفته‌ایم...  

پس ای دل!  
مگذار نفسِ سرکش، تو را از یادِ عاشورا غافل کند.  
مگذار دنیا چشمانت را از دیدنِ اشک‌های یتیمان و آهِ مظلومان بازدارد.  
بکوش تا هر روزت عاشورایی دیگر باشد،  
و هر لحظه‌ات تجدید عهدی با امامِ آزادگان...  

باشد که در این راه،  
قطره‌ای از زلالِ عشقِ اهل‌بیت(ع)،  
عطشِ همیشه‌گیِ روحمان را سیراب کند.  
باشد که پرچمِ «یا لَثّاراتِ‌الْحُسَین»  
هماره در دل‌هایمان افراشته بماند،  
و ایرانِ عزیز،  
همچون همیشه،  
پناهگاهِ عاشقانِ مهدی(عج) و حامیِ آرمان‌های حسینی باشد.  

التماسِ دعا 

|| علیرضا رجائی