
فاش نیوز - در سالهای اخیر، جامعه ایثارگری کشور، بهویژه جانبازان تحت پوشش بنیاد شهید و رزمندگان معسر تحت پوشش سازمان نیروهای مسلح، با نوعی رهاشدگی ارتباطی و نهادی مواجه شدهاند؛ وضعیتی که نهتنها موجب سردرگمی و بیاعتمادی در میان این قشر ارزشمند شده، بلکه زمینهساز شکلگیری بسترهایی آسیبزا در فضای مجازی گردیده است.
کانالهای بیهویت؛ میدان نفوذ نابلدان و سودجویان
نبود ارتباط مؤثر، مستمر و هدفمند میان نهادهای مسئول و جامعه هدف، موجب شده تا برخی ایثارگران ناخواسته جذب کانالها و گروههایی غیرمجاز در شبکههای اجتماعی شوند؛ گروههایی که عمدتاً توسط افراد ناآگاه، نابلد یا حتی سودجو اداره میشوند. این فضاها با انتشار اطلاعات نادرست، تحلیلهای سطحی و گاه تحریکآمیز، نهتنها اعتماد عمومی را نسبت به نهادهای رسمی تضعیف کردهاند، بلکه در حال شکلدادن به نوعی گفتمان انحرافی در میان ایثارگران هستند.
هشدار درباره نفوذ دشمنان در پوشش دلسوزی
با توجه به وضعیت فعلی کشور و شدت گرفتن جنگ روایتها، نباید از این واقعیت غافل شد که دشمنان، با نیت شوم و هدفگذاری دقیق، در تلاشاند تا از همین کانالهای بیهویت بهعنوان دروازه نفوذ استفاده کنند. ورود عناصر فریبکار و اجرای پروژههای شوم روانی و رسانهای، میتواند مسیر مطالبهگری سالم را منحرف کرده و ایثارگران را به ابزار بیثباتسازی بدل سازد.
دوقطبیسازی در بدنه ایثارگری؛ خطری که نباید دستکم گرفت
رهاشدگی جامعه ایثارگری در فضای مجازی، صرفاً یک بینظمی ارتباطی نیست؛ بلکه تهدیدی جدی برای انسجام اجتماعی، امنیت روانی و حتی اعتبار نظام است. در چنین فضایی، جریانهای بدخواه بهراحتی میتوانند با القای بیعدالتی، ایجاد دوقطبی و تفرقهافکنی، بدنه وفادار ایثارگری را دچار تزلزل کنند. این روند، اگر کنترل نشود، در بلندمدت هزینههای سنگینی برای حاکمیت در پی خواهد داشت.
راهکار: بازگشت به تشکلهای قانونی و مجوزدار
برای مقابله با این روند نگرانکننده، ضروری است نهادهای مسئول با همکاری تنگاتنگ و هدفمند با شبکههای قانونی، مجوزدار و دارای اساسنامه رسمی مانند «جمعیت جانبازان کشور»، «جامعه ایثارگران» و دیگر تشکلهای معتبر، زمینه انسجام و سازماندهی جامعه ایثارگری را فراهم آورند. این تشکلها با ظرفیتهای ارتباطی، فرهنگی و حمایتی خود میتوانند نقش مؤثری در هدایت مطالبات، ارتقاء آگاهی و جلوگیری از نفوذ جریانهای غیررسمی و آسیبزا ایفا کنند.
ایثارگران، سرمایه راهبردی نظاماند
جامعه ایثارگری، میراثدار فداکاری و وفاداری به آرمانهای انقلاب و نظام است. بیتوجهی به این بدنه، نهتنها بیانصافی است، بلکه غفلت از یک سرمایه راهبردی محسوب میشود. اکنون زمان آن رسیده که نهادهای مسئول، با نگاهی دلسوزانه و تدبیری جدی، مسیر بازسازی اعتماد و انسجام را هموار سازند؛ پیش از آنکه هزینههای این غفلت، گریبانگیر ساختارهای رسمی و اعتبار ملی شود.
|| سیدرضا موسوی فاضل