فاش نیوز - هر ساله با آغاز فصل ثبتنام، خانوادههای مهاجر افغانستانی مسیر پرپیچوخمی را طی میکنند؛ گرفتن برگه حمایت تحصیلی، پرداخت هزینهها، طیکردن مراحل اداری و دهها بار رفتوآمد بین اداره و مدرسه. اما درست در نقطهای که باید خیالشان راحت شود، تازه با بحران اصلی مواجه میشوند؛ مدرسهای که سال گذشته فرزندشان در آن درس میخوانده، امسال اعلام میکند «اتباع را ثبتنام نمیکنیم، پرونده را ببرید.»
مصادیق میدانی
این اتفاق دیگر یک برخورد سلیقهای یا استثنا نیست. موارد متعدد و مستندی در دست است که نشان میدهد چنین برخوردهایی در حال تکرار گسترده است.
خانوادهای که فرزندشان سال گذشته در پایه چهارم درس میخوانده، امسال هنگام ثبتنام پایه پنجم با در بسته مواجه شدهاند و مدیر مدرسه صریح گفته: «اتباع امسال پذیرش نداریم.»
چندین نمونه مشابه دیگر نیز گزارش شده است؛ مدیران مدارس با دلایلی همچون «پر بودن ظرفیت»، «دستور جدید آموزشوپرورش» یا «کمبود امکانات» از ثبتنام کودکان مهاجر سر باز زدهاند.
نام و شماره تماس برخی از این مدیران نیز موجود است و نشان میدهد که این مسئله تنها یک روایت شفاهی یا شایعه نیست، بلکه واقعیتی مستند و قابل پیگیری است.
پشت پرده ماجرا
بررسیهای میدانی حاکی از آن است که بخشی از این روند، به شکل سازمانیافته و با انگیزههای مالی انجام میشود. برخی مدیران یا واسطهها با مدارس غیرانتفاعی در ارتباطند و از معرفی دانشآموزان مهاجر به این مدارس، پورسانت دریافت میکنند. در عمل، کودکان افغانستانی به ابزار یک بازی کثیف مالی بدل شدهاند.
تناقض با قوانین
این برخوردها در حالی رخ میدهد که طبق مصوبات رسمی وزارت آموزشوپرورش، هیچ مدرسهای حق محرومکردن کودک مهاجر از تحصیل را ندارد. برگه حمایت تحصیلی دقیقاً برای جلوگیری از چنین بهانههایی صادر میشود، اما در میدان اجرا این بخشنامهها بیاثر ماندهاند.
پرسشهای جدی
چه کسی پاسخگوی نقض آشکار حقوق کودکان است؟
وزارت آموزشوپرورش تا چه اندازه از این روند خبر دارد؟
اگر خبر دارد، چرا با مدیران متخلف برخورد نمیشود؟
نتیجه
محرومکردن کودکان از تحصیل به جرم مهاجر بودن، نه تنها بیرحمانه است بلکه تهدیدی برای آینده جامعه نیز محسوب میشود. امروز که مافیای مدارس، دانشآموزان افغانستانی را به حاشیه میراند، فردا جامعه باید هزینههای سنگین اجتماعی این تبعیض را بپردازد.
حقیقت تلخ این است که این کودکان، بیپناهترین قربانیان مافیای آموزشی هستند؛ و تا وقتی نامها و اسناد روی میز است اما ارادهای برای برخورد وجود ندارد، این زخم بازتر خواهد شد.
|| طلبه مهاجر