فاش نیوز - در روزهایی که جامعه ایثارگری بیش از هر زمان نیازمند همدلی، انسجام و گفت‌وگوی منصفانه است، تصویب یک مصوبه در هیئت امنای بنیاد شهید درباره استمرار حق پرستاری پس از فوت جانبازان، بهانه‌ای شده برای برخی تشکل‌های ایثارگری تا به جای نقد سازنده، به کلیت جانبازان بتازند و فضای رسانه‌ای را به سمت تقابل و دودستگی سوق دهند.

این مصوبه، برخلاف برداشت‌های سطحی و هیجانی، نه حاصل فشار گروهی خاص بوده و نه امتیازی بی‌ضابطه. بلکه نتیجه بررسی‌های کارشناسی در یکی از زیرمجموعه‌های بنیاد شهید است که با هدف رفع خلأهای قانونی و حفظ کرامت خانواده‌های جانبازان تدوین شده. اینکه برخی تشکل‌ها بدون توجه به فرآیند کارشناسی، کل جامعه جانبازان را مخاطب اعتراض خود قرار می‌دهند، نه تنها بی‌انصافی است، بلکه نادیده‌گرفتن سال‌ها محرومیت و مظلومیت جانبازان درصد پایین است که حتی از حداقل خدمات نیز محروم مانده‌اند.

از سوی دیگر، کنایه‌هایی نظیر «تغییر نام بنیاد شهید به بنیاد جانبازان» نه تنها غیرمنصفانه، بلکه بی‌اطلاعی از واقعیت‌های آماری و اجتماعی است. بسیاری از جانبازان زیر ۲۵ درصد، خود از نبود عدالت در توزیع خدمات گلایه‌مندند و در سال‌های گذشته، هنگامی که برای احقاق حقوق خود فراخوان دادند، همین تشکل‌ها آنان را متهم به هم‌صدایی با دشمن کردند. حال چگونه است که برای یک مصوبه قانونی، فراخوان می‌دهند و آن را هم‌راستا با منافع ملی می‌دانند؟

نباید فراموش کرد که خانواده‌های معظم شهدا همواره چشم و چراغ ملت بوده‌اند و جایگاه‌شان در بنیاد و در قلب مردم محفوظ است. اما دفاع از حقوق آنان نباید به قیمت تخریب جانبازان یا ایجاد شکاف در جامعه ایثارگری تمام شود. نقد باید متوجه متولیان تصمیم‌گیری باشد، نه کلیت یک گروه که خود قربانی تبعیض‌های قانونی‌اند.

مصوبه اخیر، نه امتیازی ویژه، بلکه گامی در جهت ترمیم بخشی از بی‌عدالتی‌های گذشته است. و اگر نقدی هست، باید با زبان منطق و مستندات کارشناسی بیان شود، نه با بیانیه‌هایی که بوی تفرقه و بی‌انصافی می‌دهند.

جامعه ایثارگری نیازمند بازگشت به گفت‌وگوی درون‌گروهی، همدلی و تمرکز بر عدالت واقعی است. نه تکرار روایت‌های قطبی‌شده‌ای که تنها به فرسایش سرمایه‌های انسانی این جامعه منجر می‌شود.

|| سیدرضا موسوی فاضل