فاش نیوز - در روزهایی که جامعه با بحران‌های معیشتی، اقتصادی و روانی دست‌وپنجه نرم می‌کند، انفصال خانم نادره رضایی از مسئولیت فرهنگی، نه‌تنها یک تصمیم اداری بلکه یک پیام روشن به افکار عمومی بود: حواشی جایگزین کارآمدی نمی‌شود، و مدیریت فرهنگی باید در خدمت مردم باشد، نه در خدمت جریان‌سازی‌های سطحی و پر سر و صدا.

خانم رضایی، چهره‌ای بدون سابقه اجرایی مؤثر و فاقدتجربه‌ مدیریتی درسطوح‌ کلان، در مدت حضور خود بیشتر با حواشی شناخته شد تا با اقدامات‌ ملموس. از حمایت‌های بی‌رویه از کنسرت‌ها و رویدادهای پرحاشیه گرفته تا مواضع زاویه‌دار با نظام، عملکرد ایشان نه‌تنها موجب رضایت عمومی نشد، بلکه شکاف میان مردم و نهادهای فرهنگی را عمیق‌تر کرد.

اما انفصال ایشان، برخلاف نگرانی برخی گروه‌های خاص، با استقبال گسترده مردمی همراه شد. چرا؟ چون مردم به‌درستی تشخیص دادند که مشکل کشور فقط نبود کنسرت نیست. مشکل، سفره‌های کوچک‌شده، اجاره‌های سرسام‌آور، قیمت‌های افسارگسیخته دلار و بی‌توجهی به‌عدالت اجتماعی است. مردم از خود می‌پرسند: چرا کسی جرأت ورود به مسائل واقعی زندگی‌شان را ندارد؟ چرا مدیریت اقتصادی کشور به دست کسانی سپرده نمی‌شود که دغدغه معیشت دارند، نه دغدغه دیده‌شدن در رسانه‌ها؟

در این میان، تبدیل یک مدیر حامی‌ حواشی به«قهرمان فرهنگی» توسط برخی رسانه‌ها، نه‌تنها توهین به‌شعور عمومی است، بلکه نشان‌دهنده گسست عمیق میان خواست مردم و روایت رسمی برخی نهادهاست. فراموش نکنیم: ایران فقط تهران نیست، و ملت ایران فقط آن ۴ درصد پرصدا نیستند. صدای اکثریت خاموش، صدای سفره‌های خالی و صدای جوانانی است که امیدشان به آینده آسیب دیده است.

انفصال خانم رضایی، اگرچه برای برخی تلخ بود، اما برای بسیاری از مردم، نوید بازگشت عقلانیت، شایسته‌سالاری و توجه به اولویت‌های واقعی جامعه بود. کسانی که از این تصمیم ناراحت شدند، بهتر است به جای دفاع از حواشی، به نقد عملکرد خود و بازنگری در اولویت‌هایشان بپردازند.

در پایان، باید تأکید کرد که نظر مردم مهم است. و این انفصال، اگرچه یک تصمیم اداری بود، اما در واقع پاسخی به خواست عمومی و گامی در مسیر اصلاحات واقعی است؛ اصلاحاتی که نه با شعار، بلکه با اقدام آغاز می‌شود.

|| سیدرضا موسوی فاضل