فاش نیوز - حالِ دلمان که خوب باشد،
رنگ و شکلِ همه چیز فرق می‌کند؛
آدم‌ها از همیشه مهربان‌تر،
آوازِ پرنده‌ها نغمه‌ای دل‌نشین‌تر،
و حتی همهمه‌ی کلاغ‌های سیاه بر فرازِ درختان کهنسال،
به گوش‌مان خوش‌تر و گوش‌نوازتر می‌رسد.

حالِ دلمان که خوب باشد،
نگرانی جایی در بسترِ امروز و این روزهایمان ندارد،
و خاکستری و سیاهی از روزگارمان رخت می‌بندند.
روزمرگی واژه‌ای بی‌معنا می‌شود،
و زندگی، لبخندِ آرامی‌ست بر لبِ صبح.

حالِ دلمان که خوب باشد،
صبح‌ها زودتر بیدار می‌شویم،
با لبخندی که از عمقِ جان می‌روید
و نوری که از درون می‌تابد.
فنجانِ چای‌مان طعمِ آرامش می‌گیرد
و خیابان‌های شهر، مهربان‌تر از همیشه‌اند.

حالِ دلمان که خوب باشد،
می‌فهمیم زندگی نه در شتاب، که در تماشاست؛
در مکث‌های کوتاهی که به شکر می‌گذرد.
در نگاهِ پرمهرِ رهگذری ناشناس
در نسیمی که از پنجره می‌وزد و یادمان می‌آورد:
چقدر ساده می‌شود خوشحال بود 

|| علیرضا رجایی