فاش نیوز - حق؛ بروید در گوگل سرچ کنید "دعای مخصوص پس از زیارت امام رضا" و روی همان گزینه‌ی اول کلیک کنید تا با صدای محسن فرهمند از فرش به عرش کوچ کنید! سطح دعا بسیار بالاست. گو برکشیده‌ی زبان معصوم است. انگار دعای عرفه را مختصر و مفید کرده‌اند یا بر مناجات شعبانیه شرح جامعی نوشته‌اند. انگار کنید زیارت جامعه‌ی کبیره دارید می‌خوانید، لیکن فقط در چهار صفحه. دعا در مفاتیح نوین آیت‌الله مکارم هم هست و من باز به تأکید می‌نویسم که سطح دعا بسیار بالاست.

دعا را با دقت در معنی بخوانید؛ اگر حالتان خوب نشد و اگر اشکی نشدید، هر چه دلتان خواست به من بگویید. اصرار دارم که دعای مخصوص پس از زیارت حضرت ثامن و ضامن را بخوانید، چون شک ندارم که حالتان را خوب می‌کند. کاری که این دعا با من حقیر کرد، گمانم از نوشته‌های اخیرم مشخص باشد. بسیار حالم خوب است؛ چون بسیار دارم با این دعای آسمانی صفا می‌کنم. من اهل تک‌خوری نیستم و الا این متن را نمی‌نوشتم. عالی نه، متعالی است این دعا.

دعا با خواهش و تمنا از خدا شروع می‌شود و خیلی زود به شرح صفات خداوند می‌پردازد؛ خدایی که در عزتش قائم است، در کبریائش متفرد. جانم به این فراز: الکریم فی تأخیر عقوبته. نه تنها اهل تأخیر در عقوبت است، که این کار را و این لطف را و این بخشش را با کرامت انجام می‌دهد. به خود خدا که در این زمانه‌ی آلوده به دود، نیاز ما به این فقره از دعای پس از زیارت امام رضاست: «یا من جل عن ادوات لحظات البشر» (ای کسی که از ابزار دید بشر برتری). اطمینان‌بخش نیست؟ آرام نمی‌کند آدم را؟ بعد چند فراز آن‌ورتر می‌گوید: «یا مقصود من اناب الیه» (ای مقصود بازگشت‌کنندگان به سویت). چی از این قشنگ‌تر؟ چی از این عاشقانه‌تر؟ «یا من لا یعلم‌الغیب الا هو. یا من لا یغفرالذنب الا هو. یا من لا یخلق‌الخلق الا هو. یا من لا ینزل الغیث الا هو.» بعد آن فرازهای اشکی استغفار: «رب انی استغفرک استغفار حیاء و استغفرک استغفار رجاء.» بعدتر می‌رسد به آن فراز تاریخی که ما گریزان از خداییم به سوی خدا؛ «هارب منک الیک.» گریزان از خشم خدا به سوی مهر و مهربانی خدا. «یا من یسمی بالغفورالرحیم. یا من یسمی بالغفور الرحیم. یا من یسمی بالغفور الرحیم.» رفقا این دعا را بخوانید. معنوی‌تر از هر مثنوی است. اصل نسخه است. شراب ناب است. جام جم است. ادب و ادبیات است. عشق است. بوستان و گلستان و شاهنامه است. عطر عطار دارد و از فرط مستی دست آدم را حتی به عطارد می‌رساند. طبقه‌ی هفتم آسمان است این دعای بعد از زیارت امام هشتم. زبانم مو درآورد لعنتی‌ها.

|| حسین قدیانی