فاش نیوز- وقتی برای شماره‌ی نمی‌دانم چندم روزنامه‌دیواری حق قصه نوشت، حتم کردم تخیل این دختر حرف ندارد. کدام دختر؟ آرمیتا! بچه‌تر هم که بود، در نقاشی‌هایش قشنگ تخیل می‌کرد و پری‌هایی را که می‌کشید، می‌برد و نشان حضرت آقا می‌داد.

وقتی صادق زیباکلام مدعی می‌شود انرژی هسته‌ای به درد ایران نمی‌خورد، گذشته از بی‌منطق‌بودن حرفش، دارد دل پری‌های نقاشی آرمیتا رضایی‌نژاد را می‌شکند و این جرم کوچکی نیست.

کاش وقتی قرار است در مسائل سیاسی یا غیر آن حرف بزنیم، ابتدا یادمان باشد که زینب بلباسی شش ماه بعد از شهادت محمد بلباسی دنیا آمد و یادمان باشد که شهره پیرانی با تعریف کدام خاطره‌ها از پدر، شب‌های آرمیتای کوچک را ستاره‌باران می‌کرد. مبادا خجل شویم پیش شهدا، پیش همسران‌شان، پیش بچه‌های‌شان. شهدای ما مدافع حرم نور بودند و رفتند تا مرز تاریکی و روشنایی از بین نرود.

اگر شفیع‌زاده و طهرانی‌مقدم و حاجی‌زاده نبودند، برد موشک‌های کاغذی ما هنوز هم از تخته‌سیاه خانوم‌معلم جلوتر نمی‌رفت. کاش اگر در اقتصاد ضعیف هستیم، غرمان را سر صنایعی چون هسته‌ای و موشکی نزنیم. آرمیتا گناه نکرده که با زیباکلام هم‌وطن شده! ۱۶ آبان ۱۴۰۴

||حسین قدیانی