فاش نیوز- هورالعظیم در آغوشِ زمستانِ ۶۲ شاهد بود که نوجوانی ۱۵_۱۶ ساله چگونه در لباس خاکی رزم، با قایق‌های چوبی به دل آب زد. او رفته بود تا عمقِ معبر را فتح کند، اما روزی که بازگشت، سال‌ها طول کشید تا از آن عمقِ درد بیرون آید. او سربازِ خیبر بود. رزمنده‌ای کم سن و سال از جنس ایمان در عملیات خیبر ترکش را به جان خرید، اما عشق را از دست نداد.

عملیات خیبر، قصه‌ای است که هر واژه‌اش بوی خون و ایمان می‌دهد… شبی تاریک بود، اما دل‌ها روشن‌تر از روز. جزیره‌ی مجنون می‌سوخت و مردان خدا در دل آب و آتش، با عقیده "حب الوطن من الایمان"، راهی به بهشت می‌جستند. صدای خمپاره‌ها می‌آمد، اما صدای “یا زهرا”ی آنها بلندتر بود؛ خیبر فقط یک عملیات نبود، تولد دوباره‌ی ایمان بود. آنجا، جایی میان خاک و اشک، مردان بی‌ادعا، نامشان را بر قلب تاریخ نوشتند… با خون خود، نقشه‌ای از عشق کشیدند تا نسل‌ها بعدها بدانند: «در مجنون، دیوانه‌ترین عشق‌ها زاده شد.»

امروز، چهلمین روز فتح الله شهید است. در این چهاردهه جدایی جسمانی او، روحش بلندتر پرواز کرد. اگرچه قامت او برای همیشه خمید، اما قامتی که او حفظ کرد، قامت عزت بود. او رفت، و حالا تنها یادگاری‌اش برای ما، آن نورِ ثابتِ چشم‌هایش در لحظه‌ی خداحافظی است؛ نوری که می‌گفت: “راهم سخت بود، اما رسیدم”.

چهلم او، فقط یاد یک انسان نیست؛ یادِ تکه‌ای از غرور ملی، ایمان و دردِ مقدسِ ایران است. جانباز نخاعی خیبر، کسی بود که ترکش، ستونِ تنش را شکست، اما ستونِ ایمانش را استوارتر کرد. از جزیره‌ی مجنون برگشت، اما تا آخر عمر در میدان عشق ماند. جایی میان صبر و ولایت. فقط تختش می‌داند او چه دردهایی تحمل کرد و هیچ‌گاه نگفت: "بس است"؛ انگار درد برایش عبادت بود.

سلام بر تو ای شهید زنده، نامت تا ابد کنار واژه مقاومت می‌ماند. فتح‌الله بناری، جانباز ۷۰ درصد و یادگار هشت سال دفاع مقدس که بیش از چهار دهه از عمر خود را در بستر جانبازی و با صبر و ایثار سپری کرده بود، روز شنبه، ۱۲ مهرماه۱۴۰۴ دعوت حق را لبیک گفت و به همرزمان شهیدش پیوست. فتح‌الله بناری از جانبازان قطع نخاعی باغملک استان خوزستان بود که در سال ۱۳۶۲ در عملیات خیبر و در جزیره مجنون، بر اثر اصابت ترکش به ناحیه ستون فقرات به افتخار جانبازی نائل آمد.مراسم چهلمین روز شهادت این جانباز سرافراز، روز ۲۲ آبان ۱۴۰۴ در باغملک برگزار می شود .

||جعفری