فاش نیوز - این یکی خودش را بچهٔ عملیات مرصاد می‌داند و الحق همین است. مهدی رسولی را انگار می‌کنم صیاد بزرگ کرده. با همان اخلاص خرازی، اخلاق باقری، تواضع کریمی و با همان خشم و غرور مقدس متوسلیان.

بنا دارم باز هم مثل قبل رابطه‌ام را با مهدی رسولی محکم کنم. مثل آن شب ماه محرم که چقدر در زنجان مرا تحویل گرفت و برد اندرونی هیئتشان و با هم حرف‌ها زدیم.

مهدی رسولی جوری است که انگار از بچه‌های همت در جزیرهٔ مجنون است. انگار از جوّ شرهانی خارج نشده. انگار از غواص‌های اروند است. انگار رفیق شیربچه‌های چهار و پنج است؛ کربلاهای مکرر.

می‌گویند اخلاص بو دارد و مصداقش همین رسولی است. مداحی که خوب می‌داند کجا رجز بخواند، کجا فروتن شود، کجا حماسه بخواند، کجا سرش را خم کند در برابر مردم.

از داشته‌های بزرگ این سال‌های امت حزب‌الله حنجرهٔ سرخ حاج‌مهدی است؛ مداحی که وقتی به زبان مادری می‌خواند، ما نیازی به مترجم نداریم. حرف دل که ترجمه نمی‌خواهد.

به قیافهٔ مهدی رسولی نگاه کنید. انگار همیشه دارد در حسینیهٔ همت پادگان دوکوهه می‌خواند. انگار از بچه‌های خرازی در شرق ابوالخصیب است. انگار شهید است...
 ۲۶ آبان ۱۴۰۴

|| حسین قدیانی