فاش نیوز - سؤال این است که امنیتِ زندگیِ تأمین‌کنندگان امنیت چه می‌شود؟ کارکنان جان‌برکف فراجا، مردان و زنانی هستند که بی‌هیاهو، بی‌ادعا و اغلب بی‌امکانات، بار سنگین امنیت کشور را بر دوش می‌کشند. آن‌ها در گرمای سوزان، سرمای استخوان‌سوز، مأموریت‌های شبانه، ایام تعطیل و لحظه‌هایی که بسیاری در کنار خانواده‌اند، در میدان ایستاده‌اند؛ نه برای دیده‌شدن، بلکه برای آرامش مردم.

اما درد دل اینجاست که آیا تأمین حداقلی‌ترین نیاز معیشتی، یعنی داشتن یک سقف امن برای خانواده، توقع بزرگی است؟

امروز بخش قابل‌توجهی از کارکنان فراجا، با وجود سال‌ها خدمت خالصانه، همچنان مستأجراند؛ نگران اجاره‌نامه‌ای که تمدیدش هرسال سخت‌تر می‌شود؛ نگران قسط‌هایی که هم‌زمان با تورم قد می‌کشند؛ نگران آینده‌ای که با حقوق ثابت، هر روز دورتر به نظر می‌رسد.

وام مسکن برای کارکنان فراجا یک امتیاز نیست،یک ضرورت است

امنیت با روحیه آرام نیروها گره خورده است. نیرویی که دغدغه خانه دارد، چگونه می‌تواند با تمام توان از جان و مال مردم حفاظت کند؟

مطالبه روشن است و محترمانه؛

تأمین اعتبار واقعی و پایدار برای وام مسکن کارکنان فراجا؛ پرداخت به‌موقع، کافی و بدون فرسایش اداری؛ دیدن شرایط واقعی معیشتی نیروهای عملیاتی، نه صرفاً آمارهای کاغذی.

این صدا، صدای اعتراض نیست؛ صدای دردِ نجیبانه‌ای‌ست که سال‌ها در سینه مانده. صدای کسانی که همیشه جلوتر از مردم ایستاده‌اند، اما حالا انتظار دارند مسئولان، حتی یک قدم به سمت مشکلات آن‌ها بیایند.

حمایت از کارکنان فراجا، حمایت از امنیت کشور است و خانه‌دار شدن آنان، سرمایه‌گذاری برای آرامش جامعه است.

امید که این مطالبه شنیده شود؛ پیش از آنکه فرسودگی معیشت، توان خدمتی این نیروهای جان‌برکف را تحلیل ببرد.

|| حمیدرضا مرادی