فاش نیوز - دکترین انرژی ترامپ؛ چرا واشنگتن از تقابل نظامی با تهران و کاراکاس واهمه دارد؟
تحولات اخیر در بازار انرژی و سیگنال‌های ارسالی از سوی دولت آمریکا (دونالد ترامپ)، نشان‌دهنده یک چرخش راهبردی در سیاست خارجی ایالات متحده است. برخلاف تصورات رایج مبنی بر گرایش ترامپ به گزینه‌های نظامی، شواهد نشان می‌دهد که «نفت» به عنوان اصلی‌ترین بازدارنده در برابر تندروی‌های واشنگتن عمل می‌کند.
۱. ونزوئلا؛ مخزن جایگزین برای مهار مسکو
گزارش اخیر خبرگزاری رویترز مبنی بر چراغ سبز آمریکا به دهلی‌نو برای از سرگیری واردات نفت از ونزوئلا، پرده از یک استراتژی پیچیده برمی‌دارد. هدف اصلی واشنگتن، حذف تدریجی روسیه از سبد انرژی قدرت‌های نوظهور مانند هند است.
در دوران ریاست‌جمهوری قبلی ترامپ، عدم اقدام نظامی مستقیم برای تغییر رژیم در کاراکاس، نه از روی تساهل، بلکه ناشی از ترس از نابودی زیرساخت‌های نفتی توسط وفاداران به چاوز بود. واشنگتن به نفت ونزوئلا به عنوان اهرمی برای اشباع بازار و کاهش قیمت جهانی نیاز دارد تا از این طریق، درآمدهای ارزی روسیه را به حداقل برساند.
۲. امنیت انرژی؛ خط قرمز غیرقابل عبور در غرب آسیا
تحلیلگران معتقدند برخلاف تبلیغات رسانه‌های اپوزیسیون که همواره بر طبل جنگ علیه ایران می‌کوبند، واقعیت‌های میدانی حکایت از «توازن وحشت» در حوزه انرژی دارد. ترامپ به عنوان یک تاجر، به خوبی آگاه است که هرگونه درگیری نظامی با ایران، به معنای به خطر افتادن امنیت کلید واژه‌ی اقتصاد جهانی یعنی «تنگه هرمز» و میادین نفتی منطقه است.
 قدرت بازدارندگی: توانمندی موشکی و پهپادی ایران (به‌ویژه فناوری‌های هایپرسونیک) این پیام را به کاخ سفید مخابره کرده است که هزینه هرگونه ماجراجویی، آتش گرفتن ذخایر انرژی خاورمیانه خواهد بود.
  تجربه جنگ‌های منطقه‌ای؛ حتی در شدیدترین درگیری‌های نظامی منطقه، طرفین به‌ندرت میادین نفتی ایران را هدف قرار داده‌اند؛ چرا که شوک قیمتی ناشی از توقف تولید نفت ایران، می‌تواند اقتصاد غرب را با فروپاشی مواجه کند.
۳. نتیجه‌گیری: دیپلماسی اجبار به جای تقابل نظامی
واقعیت این است که ترامپ بیش از آنکه به دنبال جنگ باشد، به دنبال جنگ نفت است. او ترجیح می‌دهد از طریق جایگزین کردن منابع (مانند نفت ونزوئلا به جای روسیه) و فشار اقتصادی، رقبای خود را مهار کند. در این میان، ایران با تکیه بر موقعیت ژئوپلیتیک و توان تخریب زیرساخت‌های انرژی در صورت حمله، عملاً گزینه نظامی را از روی میز واشنگتن حذف کرده است.
به نظر می‌رسد در معادلات جدید جهانی، بشکه‌های نفت بسیار موثرتر از کلاهک‌های جنگی در جلوگیری از بروز درگیری‌های فراگیر عمل می‌کنند.
و در ماه آتی شاهد امضایی مثل برجام (۲ ) طبق نظر نظام و رهبر انقلاب خواهیم بود.

|| یوسف شعبانلو