فاش نیوز - این روزها جشنواره فیلم فجر فقط یک رویداد هنری نیست؛ یک آزمون شرافت است… یک خطکشی روشن میان اهل غیرت و اهل وحشت؛ جایی که بعضیها ترجیح دادند پشت نقاب «بیطرفی» پنهان شوند و بعضی دیگر، بیهیچ واهمهای، ایستاده در غبار تهمتها، وارد میدان شدند.
ـ جشنواره فجر امسال، بیش از هر سال، چهرهها را عریان کرد؛ نه با گریم، نه با نورپردازی، بلکه با انتخابها. سالها با پول همین مردم، با بودجه همین کشور، با امکانات همین نظام به «ستاره» تبدیل شدند…
ـ اما امروز، وقتی پای حضور در مهمترین رویداد فرهنگی کشور به میان آمد، ناگهان یادشان افتاد که «ترس» هم وجود دارد! ترس از چه؟ از چه کسانی؟ از همان بیوطنهایی که از آن سوی مرزها برایشان کف میزنند؟
ـ واقعاً انسان باید تا کجا سقوط کند که در کشور خودش، در میان مردم خودش، از عدهای وطنفروش هراس داشته باشد؟ اینها سالها در فیلمها نقش قهرمان بازی کردند، اما در واقعیت، حتی نقش یک شهروند با حداقل غیرت ملی را هم نتوانستند بازی کنند.
ـ اما در همین میدان، کسانی بودند که آمدند…
بیهیاهو، بیژست، بیترس.
آمدند چون هنر را بدهکار مردم میدانستند، نه بدهکار جریانهای رسانهای آنطرف آب.
آمدند چون فهمیدند جشنواره فجر، جشنواره یک نظام نیست، جشنواره فرهنگ یک ملت است.
ـ اینها همانهایی هستند که یادآور فرماندهان هشت سال دفاع مقدساند؛ نه به خاطر لباس نظامی، بلکه به خاطر ایستادن وقتی بقیه عقب کشیدند.
اینجا دیگر بحث سینما نیست… بحث شجاعت است.بحث غیرت ملی است. بحث این است که چه کسی در بزنگاه، پشت مردمش میایستدو چه کسی پشت مردمش را خالی میکند.
آنها که نیامدند، یک پیام واضح دادند: «ما نگران قضاوت بیگانگانیم، نه نگاه مردم کشورمان.»
و آنها که آمدند، پیامشان روشنتر بود: «ما با مردمیم، حتی اگر هزینه داشته باشد.»
ـ باید صمیمانه و از عمق دل از این هنرمندان شجاع تشکر کرد؛ آنهایی که پای عرق ملیشان ایستادند.
آنهایی که نشان دادند هنوز در این سرزمین، هنر با شرافت گره خورده است. خدا را شکر که هنوز این وطن، در عرصه فرهنگ و هنر هم، دلاورمردانی دارد که ایستاده در غبار، آثارشان را نه برای کف بیگانه، بلکه برای افتخار مردمشان به رخ میکشند. و این، بزرگترین تفاوت است میان «ستارههای ترسوی سینما» و هنرمنـــــــدان با شــــــــرف این سرزمین.
|| سیدرضا موسوی فاضل