فاش نیوز - رئیس جمهور با صدور حکمی، سیداحمد موسوی رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران را بهعنوان «دبیر شورای عالی ترویج و توسعه فرهنگ ایثار و شهادت» منصوب کرد. انتصابی که در ظاهر، گامی اداری در چارچوب قانون است، اما در عمل پرسشهای جدی و انباشتهای را درباره کارنامه، کارکرد و اثربخشی این شورا زنده میکند.
از ۲ دیماه ۱۳۹۱ و تصویب قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران، بیش از ۱۳ سال از تشکیل یکی از عالیترین شوراهای موضوعی کشور میگذرد؛ شورایی که ترکیب اعضای آن را مقامات عالیرتبه سه قوه و دستگاههای کلیدی تشکیل میدهند.
اما سؤال اساسی اینجاست که در این مدت، چه اقدام راهبردی، ملموس و اثرگذاری در حوزه ترویج فرهنگ ایثار و شهادت از سوی این شورا انجام شده است؟
واقعیت آن است که خروجی قابل ارزیابی این شورا در افکار عمومی و حتی در بدنه جامعه ایثارگری، عمدتاً به صدور احکام، برگزاری جلسات تشریفاتی و تولید عناوین پرطمطراق محدود بوده است؛ نه سیاستگذاری فرهنگیِ جریانساز، نه برنامه ملیِ ماندگار، و نه سازوکار اجراییِ پاسخگو که بتواند نسبت مستقیمی با زیست امروز جامعه-بهویژه نسل جوان-برقرار کند.
فرهنگ ایثار و شهادت، مفهومی زنده، پویا و اجتماعی است؛ نه شعاری مناسبتی و نه پروندهای اداری. شورایی که نتواند این فرهنگ را از سطح تابلو و بنر به متن زندگی اجتماعی، آموزشی، رسانهای و هنری منتقل کند، عملاً به نهادی منفعل و ویترینی تبدیل میشود؛ نهادی که بیش از آنکه موتور محرک باشد، ویترینِ عناوین است.
انتصاب دبیر جدید، اگر قرار است معنا و اثر داشته باشد، باید با بازتعریف مأموریت، پاسخگویی شفاف، شاخصهای ارزیابی عملکرد و برنامه عملیاتی زمانبندیشده همراه شود. در غیر این صورت، شورای عالی ترویج فرهنگ ایثار و شهادت همچنان در چرخه تکراریِ جلسات بیخروجی و احکام بیاثر باقی خواهد ماند؛ وضعیتی که نه در شأن ایثارگران است و نه در تراز نام بلند «ایثار و شهادت».
|| یوسف مجتهد