فاش نیوز - یکی از مشکلات اساسی، ریشهای و اثرگذار در مسیر تحقق مطالبات قانونی جامعه ایثارگری، نوع مدیریت حاکم بر بنیاد شهید و امور ایثارگران در سالهای گذشته تا کنون بوده است.
مسئله فقط کمبود منابع یا پیچیدگی قوانین نیست؛ بلکه در بسیاری از موارد، نحوه برنامهریزی، اولویتبندی، شفافیت تصمیمگیری و شیوه تعامل با خود ایثارگران تعیینکننده بوده است. وقتی مدیریت از بدنه جامعه هدف فاصله بگیرد، صدای مطالبهگران شنیده نشود و پاسخگویی جای خود را به بروکراسی فرساینده بدهد، حتی بهترین قوانین نیز به نتیجه مطلوب نمیرسند.
قوانین مرتبط با ایثارگران - از قانون جامع خدماترسانی گرفته تا آییننامههای حمایتی - ظرفیتهای قابل توجهی برای حمایت معیشتی، درمانی، مسکن، اشتغال و تسهیلات دارند. اما اجرای ناقص، تفسیرهای سلیقهای، کندی فرآیندها و بعضاً نگاه اداری صرف به مسائل انسانی، باعث شده بخشی از این ظرفیتها بالفعل نشود.
جامعه ایثارگری بیش از هر چیز نیازمند مدیریت کارآمد و متخصص، شفافیت در تخصیص منابع، پاسخگویی مستمر به ذینفعان و مشارکت دادن خود ایثارگران در فرآیند تصمیمسازی است.
مردمیسازی واقعی، چابکسازی ساختار، حذف حلقههای زائد اداری و استقرار نظام ارزیابی عملکرد مدیران میتواند بخشی از این گره را باز کند. تا زمانی که نگاه مدیریتی اصلاح نشود، تغییر قوانین به تنهایی راهگشا نخواهد بود.
تحقق مطالبات قانونی ایثارگران نه یک امتیاز، بلکه حق مسلم کسانی است که سرمایه جان و سلامت خود را برای کشور گذاشتهاند. این حق، پیش از هر چیز، نیازمند مدیریت پاسخگو و مسئولیتپذیر است؛ مدیریتی که بنیاد را نه یک سازمان اداری صرف، بلکه امانتی در خدمت جامعه ایثارگری بداند.
|| یوسف مجتهد