فاش نیوز - آنچه امروز بیش از هر تهدید خارجی باید مورد توجه مسئولان امنیتی کشور قرار گیرد، تبدیل شدن مذاکره به یک ابزار فشار و نفوذ علیه ایران است. تجربه نشان داده است هرگاه دشمن احساس کند از مسیر مذاکره می‌تواند امتیاز بگیرد یا اراده دفاعی کشور را تضعیف کند، همان مسیر را به سکویی برای افزایش تهدید و حتی اقدام نظامی تبدیل می‌کند.اعتماد بیش از حد به روندهای مذاکره، بدون در نظر گرفتن ماهیت خصمانه آمریکا، عملاً این پیام را به دشمن می‌دهد که با افزایش فشار می‌تواند امتیازات بیشتری بگیرد. چنین برداشتی نه‌تنها بازدارندگی کشور را تضعیف می‌کند، بلکه دشمن را برای اقدامات تهاجمی‌تر نیز جسورتر می‌سازد.
از این‌رو انتظار می‌رود مسئولان امنیتی کشور با نگاه واقع‌بینانه‌تری به موضوع مذاکره بنگرند و اجازه ندهند این ابزار به پاشنه‌آشیل امنیت ملی تبدیل شود. تجربه‌های گذشته باید هشداری جدی باشد: هرگاه دشمن احساس ضعف یا عقب‌نشینی کند، فشار و تهدید را افزایش خواهد داد.

در شرایطی که برخی تحرکات سیاسی از سوی دونالد ترامپ با عنوان تمایل به مذاکره، مطرح می‌شود، ضروری است با نگاه راهبردی و هوشیارانه به این پیام‌ها نگریسته شود. تجربه‌های گذشته نشان داده است که در عرصه سیاست بین‌الملل، پیشنهاد گفت‌وگو گاه می‌تواند پوششی برای اهداف تاکتیکی، ایجاد شکاف داخلی، یا آماده‌سازی افکار عمومی برای اقداماتی پیش‌بینی‌نشده باشد. سابقه رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی ترامپ در عرصه بین‌المللی، از خروج ناگهانی از توافقات تا تصمیم‌های یک‌جانبه، این احتمال را تقویت می‌کند که طرح مذاکره، بیش از آنکه نشانه تغییر رویکرد باشد، ابزاری برای مدیریت زمان، اعمال فشار روانی یا طراحی عملیات غافلگیرکننده باشد.
از این‌رو انتظار می‌رود دستگاه دیپلماسی کشور با حفظ انسجام ملی، اتکا به ظرفیت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی و تکیه بر تجربه‌های پیشین، هرگونه پیام یا پیشنهاد را با دقت چندلایه و تحلیل امنیتی ـ راهبردی بررسی کند.
هوشیاری، وحدت و پرهیز ازخوش‌بینی زودهنگام، می‌تواند کشور را از هزینه‌های احتمالی یک فریب سیاسی مصون بدارد.

|| حمیدرضا مرادی