فاش نیوز - خبرنگار مطرح آمریکایی با انتشار توئیتی در حساب شبکه ایکس خود به حادثه تلخ حمله دشمن آمریکایی - صهیونی به باشگاه دختران شهر لامرد در استان فارس در روز اول جنگ رمضان اشاره کرده است. او نوشته است: «جیم تایکلت، مدیرعامل لاکهید مارتین، به سرمایهگذاران گفته که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و حملات در سراسر منطقه، یک «فرصت طلایی» محسوب میشود.»
مکس بلومنتال گفته است: «لاکهید در ۲۸ فوریه (نهم اسفند)، موشک جدید خودش که قابلیت حمله دقیق دارد را در یک «بازی والیبال دخترانه در لامرد ایران» آزمایش کرد که منجر به کشته و زخمیشدن دهها نفر شد.»
این اعتراف تکاندهنده و صریح از سوی یکی از بزرگترین شرکتهای تولیدکننده سلاحهای مرگبار در جهان که هدف خود را تولید سلاح برای ایجاد صلح و امنیت در جهان و مبارزه با تروریسم میدانند، نشان از نیات غیرانسانی و خطرناکی دارد که توجه بیشازپیش جامعه جهانی و نهادهای مدافع حقوق بشری و حقوق کودکان را به این موضوع میطلبد و باید با استفاده از ظرفیتهای حقوقی بینالمللی ابعاد ضدبشری این اعتراف بپردازند.
متأسفانه به جهت پررنگ بودن بعد عاطفی حادثه در روزهای اول، رسانهها بهجای تحلیل عمیق و بررسی پیوستگیهای سیاسی و اجتماعی، بر ابعاد احساسی و بیتوجهی به ریشههای این نوع خشونتها تمرکز کردند و از اصل مسئله باز ماندند.
این عدم دقت رسانهای میتواند منجر به کاهش توجه عمومی و بیتفاوتی شود و این همان اتفاقی است که خشنودی این قبیل شرکتها که مرگ را بهجای زندگی برای جامعه بشری به ارمغان میآورند، به همراه دارد.
این قبیل حوادث ناگوار یادآور بیتوجهی به پیامدهای تصمیمات نظامی و سیاسی است که توسط جنایتکاران آمریکایی - صهیونیستی که هدفی جز مبارزه و ازبینبردن استقلال کشورهایی که نظم معیوب فعلی حاکم بر جامعه جهانی را به چالش کشیدهاند، گرفته میشود.
لازم است که نهادهای مسئول جامعه جهانی و همچنین افکار عمومی جهانی با استفاده از ابزارهای در اختیار، سیاستگذارانی را که تصمیمات حساسی دررابطهبا فروش سلاح و استفاده از آنها جهت مداخله در مناطق مختلف جهان میگیرند، را بیشازپیش متوجه مسئولیتهای تصمیمات خودکرده و به تأثیرات مستقیم تصمیمات شان بر زندگی انسانها و مخصوصاً غیرنظامیان و کودکان آگاه باشند و همچنین با ایجاد قواعدی جدی و بازدارنده آنها را با تبعات جدی تصمیماتشان مواجه کنند.
حادثه لامرد یک زنگ خطر برای جامعه جهانی است و یادآور این است که رسانهها نیز بهعنوان ناظران بر رفتار و اعمال سیاسیون به نمایندگی از افکار عمومی جهانی باید در این زمینه به مسئولیت خود عمل کنند و در پوشش خبری خود علاوه بر ابعاد انسانی، به ریشههای ساختاری و اجتماعی این نوع خشونتها نیز بپردازند.
وقت آن است که بر عدم تکرار چنین حوادثی تأکید شود و فرهنگ صلح و همزیستی در جوامع تقویت گردد.
حال نکته مهم در این میان این است که اگر تسلیحات مورد استفاده در این حادثه، ساخت آمریکا بوده یا تحت نظارت مستقیم آمریکا آزمایش شده، این سؤال مطرح میشود که چرا در مناطق غیرنظامی و بدون تضمینهای کافی امنیتی، از فناوریهای حساس استفاده میشود؟
حتی در صورت صحت ادعاهای مربوط به آزمایش، نباید این آزمایش در منطقهای با تلفات انسانی زیاد انجام میگرفت؛ چراکه با هرگونه آزمایش در مناطق مردمپذیر، و در شرایط غیربرابر، احتمال بروز فاجعههای انسانی افزوده میشود. اینگونه حوادث، نهتنها تصویر عمومی آمریکا و شرکتهای نظامیاش را مخدوش کرده و میکند، بلکه اعتماد جهانی به پایبندی به معیارهای انسانی و حقوق بشری را خدشهدار میسازد.
این ابزارهای نظامی، در صورت بهکاررفتن در میدانهای جنگ، باید در راستای مبارزه با تروریسم و حفظ امنیت عمومی قرار داشته باشند، نه در محیطهای بیدفاع و غیرنظامی.
واکاویهای عمیق، مانند تحلیلهای مورگان اورتگاس در حوزه سیاست خارجی و مکس بلومنتال خبرنگار مستقل آمریکایی، نشان میدهد که رسانههای معتبر باید در چنین بحرانهایی، بهترین راه را برای ارائه تحلیل چندوجهی، مستند و منصفگرا طی کنند.
این حادثه تلخ، یک زنگ خطر جدی است که باید مسئولان، نهادهای بینالمللی و فعالان حقوق بشری را به واکنش وادارد. لازم است، سیاستمداران و فروشندگان سلاح، بهوضوح پاسخگو باشند و مجوزهای صادرات تسلیحات را بادقت و بر اساس معیارهای انسانی صادر کنند.
همچنین، باید فشارهای بینالمللی برای افزایش شفافیت در معاملات تسلیحاتی و کنترل فناوریهای نظامی بیشتر شود. رسانهها، نقش مهمی در این راستا دارند؛ زیرا باید بدون ترس و بدون نگاه صرف سیاسی، حقیقت را منعکس کنند و به آگاهی عمومی بیفزایند.
همچنین جامعه جهانی باید از تکرار این حوادث درس بگیرد و فرهنگ همکاری، تعامل و احترام به حقوق انسانی را تقویت کند. هیچچیز مهمتر از حفظ جان و کرامت انسانی نیست، و این تنها با مسئولیتپذیری مشترک ممکن است.
حادثه لامرد، زنگ خطری است که نشان میدهد بیتوجهی به جنبههای انسانی، حقوق بشری و سیاسی در روابط بینالمللی، همچنان هزینههای سنگینی بر جامعه جهان تحمیل میکند.
رسانهها باید نقش خود را بازیابند و بهجای تکرار شایعات و تمرکز بر جنبههای جنایی، به تحلیلهای واقعی و مستند روی آورند. پاسخگویی نهادهای مسئول، سختگیری در کنترل فناوریهای نظامی و آگاهیبخشی عمومی، راهکارهای کلیدی برای جلوگیری از تکرار این فجایع است. آیندهای بهتر، زمانی تحقق مییابد که عدالت و حقیقت جایگزین تبلیغات و سکوت شوند.