فاش نیوز - هرساله هزاران زائر پاکستانی، با دل‌هایی آکنده از عشق به اهل‌بیت (ع)، مسیر طولانی پنجاب تا خراسان را طی می‌کردند تا خود را به حرم مطهر امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س) برسانند. این مسیر زمینی از بلوچستان تا مشهد، تنها یک جاده نبود؛ رشته‌ای از پیوندهای تاریخی، فرهنگی و ایمانی میان دو ملت مسلمان بود.

با این حال، در سال‌های اخیر تردد زمینی زائران پاکستانی به ایران با محدودیت و عملاً ممنوعیت مواجه شده است؛ امری که موجب شده بسیاری از زائران یا ناچار به پرداخت هزینه‌های سنگین سفر هوایی شوند یا از آرزوی زیارت محروم بمانند.

مردم دیندار پاکستان، به‌ویژه در ایالت بلوچستان، این وضعیت را با گلایه دنبال می‌کنند. آنان از مسیر میرجاوه تا زاهدان و از زاهدان تا مشهد، خاطره‌هایی از مهمان‌نوازی، امنیت و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز دارند؛ مسیری که امروز برایشان مسدود شده است.

این در حالی است که در روزهای اخیر، محسن نقوی، وزیر کشور پاکستان، در سفری رسمی به تهران با اسکندر مومنی، وزیر کشور ایران دیدار کرده و دو طرف بر توسعه همکاری‌های امنیتی، اقتصادی و مرزی تأکید داشته‌اند. وزیر کشور ایران، تلاش‌های پاکستان برای صلح منطقه‌ای را صادقانه و متعهدانه خوانده است.

در چنین شرایطی این پرسش اساسی مطرح است: اگر مرزهای ایران و پاکستان «مرز دوستی و برادری» است، چرا مسیر زمینی زائران همچنان بسته باقی مانده است؟

انتظار می‌رود در چارچوب همین گفت‌وگوهای سطح بالا، امکان بازنگری در این تصمیم و طراحی سازوکارهای امن، کنترل‌شده و سازمان‌یافته برای تردد زمینی زائران فراهم شود. چنین اقدامی می‌تواند هم به تقویت روابط مردمی دو کشور کمک کند و هم پیوندهای فرهنگی و مذهبی میان ایران و پاکستان را تعمیق بخشد.

زیارت، مرز نمی‌شناسد. موانع اداری نباید جایگزین پیوندهای تاریخی محبت و ایمان شوند. راهی که سال‌ها زائران دل‌باخته را به آستان ملکوتی امام رضا (ع) رسانده، شایسته آن است که دوباره با تدبیر و هم‌افزایی دیپلماتیک گشوده شود.

|| علیرضا رجائی