
فاش نیوز - جناب آقای رئیس جمهور، این واژهها، برآمده از عمق جان ملتی است که در تلاطم زمانه، هرگز پشت به آرمانها و ارزشهای این میهن نکردهاند. تاریخ به یاد دارد که در روزگار حادثه، به هر هنگامی که طوفان خطر وزیدن گرفت، این مردم نجیب و پاکباخته در معرکه جنون «عقل سرخ» را برگزیدند و جان خود را سپر بلا کردهاند. اما در همان ایام، بودند کسانی که در پستوهای عافیت پنهان گشتند و از هراس جانبازی، لرزه بر اندامشان افتاد. تلخی ماجرا اینجاست که همین گریزان از معرکه، امروز که آرامش بر مدار خون نجیبان برقرار است، پیشقراولان تقسیم غنایم گشته و بر صدر سفرههای چرب نشستهاند؛ همانهایی که سهمشان از سختی، تنها نظارهگری بود و اکنون سهمشان از رفاه، بیش از صاحبان اصلی این خاک است.

آقای رئیس جمهور؛ بنگرید به این مردم که ثابت کردهاند با حضور همیشگی خود، پای تمام ارزشها ایستادهاند. همین امروز هم اگر به خیابانها بنگرید، طنین صدای دشمنشکن آنها را میشنوید که لرزه بر اندام بدخواهان میاندازد. این مردم، همانهایی هستند که در روزگار سخت، فداکاری را میان خود تقسیم کردند و از هم سبقت میگرفتند، اما امروز در محاصره بیانصافی زالوهای اقتصادی همان پیشقراولان تقسیم غنایم گرفتار شدهاند... چرا مسئولین چشم بر این حقیقت تلخ بستهاند که معیشت مردم به شماره افتاده است؟ مردمی که دوشادوش شما در تمامی صحنهها ایستادگی کردند و هزینهٔ امنیت این مرزوبوم را با خون جگر پرداختند، سزاوار این حجم از سختی و مرارت نیستند. روا نیست که در سایهٔ بیتدبیری، محتکران و زالوهای اقتصادی پا روی گلوی مردمی بگذارند که امنیت همان محتکران از صدقهسر همین مردم است.
در عصری که ارتباطات، رگ حیاتی اشتغال است، قطعی اینترنت خنجری بر پیکر معیشت جوانانی گشته که میخواهند نان حلال به خانه ببرند. روا نیست مردمی که لقمههایشان بوی شرف میدهد و وجدانی سپید در پیشگاه پروردگار و خون شهیدان دارند، اینگونه در تنگنای بیکاری و فقر رها شوند. مسئولین باید بدانند که کرسیهای قدرت، مدیون پایداری همین مردمی است که سزاوار این حجم از سختی و بیتوجهی نیستند.
جناب آقای رئیس جمهور، صندلیِ قدرت شما بر شالودهای استوار است که خشتخشت آن را همین مردم با ایثار بنا کردهاند. وقت آن است که بهجای مدارا با غنیمتخواران، فکری به حال دلهای پرخون و سفرههای خالی این ملت کنید. نگذارید شجاعت و پایبندی به ارزشها، در زیر چرخدندههای گرانی و بیتدبیری خرد شود؛ چرا که فردا، تاریخ درباره سکوت امروز شما در برابر رنج این مردم وفادار، قضاوت سختی خواهد کرد.
|| داود گودرزی