فاش نیوز - بهنام خدا؛ در شبهایی که عطر وفاداری و حب وطن فضای شهرها را عطرآگین کرده است، میدان معلم شیراز شاهد صحنههایی بدیع و حماسی از حضور یادگاران دوران دفاع مقدس است.
جانبازان نخاعی شیراز، با حضور فعالانه و پرشور خود در مراسم پرچمگردانی شبانه که طی ۱۰۰ شب متوالی، از آغاز جنگ تحمیلی رمضان در ۹ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون، در میدان معلم برگزار میشود، بار دیگر جلوههایی از ایستادگی و ثبات قدم را به نمایش گذاشتند. این پهلوانان عرصه پایداری که سالهاست رنج محدودیتهای جسمی را به جان خریدهاند، بر روی ویلچر، با حضور در کنار شهروندان و جوانان، پرچم سهرنگ و مقدس جمهوری اسلامی ایران را به اهتزاز درمیآورند تا ثابت کنند که شعله عشق به میهن در دلهایشان هرگز خاموش نمیشود.
حضور این عزیزان در مراسم پرچمگردانی، نهتنها حال و هوایی معنوی و حماسی به این تجمعات شبانه بخشیده، بلکه بهعنوان نمادی از پیوند نسلهای ایثارگر با نسلهای امروز، مورد استقبال چشمگیر مردم شیراز قرار گرفته است. میدان معلم این روزها به میعادگاهی بدل شده که در آن، سکوت شب با طنین صلوات و حرکت پرچمهایی که به دست «علمداران زنده» میچرخند، به اهتزاز در میآیند. این حضور خودجوش، پیامی روشن از تجدید میثاق جانبازان با آرمانهای انقلاب و نمایش اقتداری است که ریشه در جانفشانیهای دیروز و بصیرت امروز آنان دارد.
در حاشیه این مراسم حماسی(تجمعهای شبانه)، پنج نفر از پیشکسوتان ایثار و شهادت در گفتوگوهایی کوتاه، انگیزه خود را از این حضور شبانه بیان کردند:
عبدالرحیم رحیمیان: این پرچم، شناسنامه ماست
عبدالرحیم رحیمیان، جانباز سرافراز نخاعی، درحالیکه پرچم مقدسی را بر فراز ویلچر خود به حرکت درمیآورد، گفت: «ما سالها پیش در سنگرها برای حفظ این خاک جانفشانی کردیم و امروز سنگر ما همین خیابانها و میادین شهر است. این پرچم شناسنامه و هویت ماست؛ آمدهایم تا به جوانان بگوییم که برای برافراشته ماندن این سهرنگ، خونهای پاکی نثار شده و ما تا آخرین نفس، علمدار این نهضت خواهیم ماند.»
عبدالمجید پوروهاب: ایستادگی ما با ویلچر هم ادامه دارد
عبدالمجید پوروهاب، دیگر جانباز قهرمان این جمع، با لبخندی که نشان از صلابت همیشگیاش داشت، خاطرنشان کرد: «محدودیت جسمی و ویلچر هیچگاه نتوانسته مانع حضور ما در صحنههای انقلاب شود. حضور ما در میدان معلم شیراز، پیامی برای بدخواهان ایران دارد؛ ما همان سربازان سال ۶۰ هستیم که امروز با همان انگیزه، اما در لباس پیشکسوت، پای عزت و اقتدار پرچم ایران ایستادهایم.»
اسماعیل دلشاد: پیوند نسلها در سایه پرچم
اسماعیل دلشاد، از چهرههای فعال و نامآشنای جامعه جانبازان، هدف از این حرکت را انتقال روحیه پایداری به نسل جدید دانست و افزود: «میدان معلم امشب شاهد پیوند دلهایی است که برای ایران میتپد. وقتی جوانان ما را در این شرایط میبینند که با چه عشقی پرچم را میگردانیم، متوجه میشوند که دفاع از وطن، زمان و مکان و شرایط جسمی نمیشناسد. ما آمدهایم تا بگوییم در سایه این پرچم، همه با هم برای سربلندی ایران متحدیم.»
غلامحسین کرمی: عهد ما با وطن، زمان و پایان ندارد.
در میان صفوف منظم علمداران ویلچرسوار، چهره صبور غلامحسین کرمی، جانباز نخاعی ارتش مقتدر جمهوری اسلامی، جلوهای خاص داشت. وی با اشاره به استمرار روحیه سربازی در جان جانبازان گفت:
«ما در روزگاری لباس مقدس سربازی ارتش را بر تن کردیم تا سد راه دشمن شویم و امروز اگرچه توان راهرفتن نداریم، اما ایستادگیمان بر عهدی که با ملت و پرچم ایران بستهایم، ذرهای سستی نگرفته است. حضور ما در میدان معلم بهعنوان جمعی از سربازان دیروز ارتش، تجدید بیعتی است با آرمانهای نظام؛ ما آمدهایم تا بگوییم سرباز وطن همیشه سرباز است، چه در پوتین جنگ و چه بر روی صندلی چرخدار. اهتزاز این پرچم مایه غرور ماست.»
محمدرضا میرزایی: اهتزاز این پرچم، بزرگترین مدال افتخار ماست
در بخش دیگری از این گردهمایی حماسی، محمدرضا میرزایی، دارنده ۶ مدال طلای پارالمپیک و اسطوره ورزش جانبازان و معلولین جهان، با حضوری پرشور در میان همرزمان خود اظهار داشت:
«من سالها در میادین بزرگ ورزشی دنیا و بر روی سکوهای قهرمانی، شاهد اهتزاز پرچم مقدس ایران بودهام و برای آن جنگیدهام؛ اما باید بگویم اهتزاز این پرچم در میان مردم و در شبهای شیراز، لذتی دوچندان دارد. ما قهرمانی را از مکتب ایثار آموختهایم و امروز وظیفه داریم مدال وفاداری خود را با حضور در کنار این مردم و زیر سایه این پرچم حفظ کنیم. حضور جانبازان نخاعی در میدان معلم ثابت میکند که قهرمان واقعی کسی است که در سختترین شرایط، پای عهد و پیمان خود با میهن و آرمانهایش ایستاده است.»
|| انجمن جانبازان نخاعی فارس