فاش نیوز - بسم الله الرحمن الرحیم؛ در روزهایی که غبار تحلیل‌های گوناگون فضای جامعه را انباشته، ضرورت دارد تا «روایت درست» از نسبت میان قدرت و دیپلماسی بازخوانی شود. برخی آدرس غلط می‌دهند و توافق را «نوشدارویی» می‌نامند که از سر ناچاری و برای نجات از ویرانی نهایی به دست آمده است؛ اما حقیقت فراتر از این نگاه‌های ترس‌محور است.

۱. مذاکره، فرآیند به رسمیت شناختن قدرت است
کسانی که توافق را صرفاً یک ضرورت زیستی یا «لطف اجباری» برای بقا می‌پندارند، از این واقعیت غافلند که دشمن عهدشکن و مستکبر، هرگز با «ضعیف» پشت یک میز نمی‌نشیند. اگر امروز دشمن پس از ۳۹ بار ادعای توافق میان ایران و آمریکا، پای برگه توافق احتمالی را امضا بکند، نه از باب رحمت است و نه تغییر ماهیت؛ بلکه ثمره سال‌ها مجاهدت، اقتدار مادی و معنوی، و ایستادگی ملتی است که نشان داد هزینه «تسلیم» به مراتب سنگین‌تر از هزینه «ایستادگی» است.

۲. نفی منطق «لانه زنبور» و «گاو خشمگین»
یادمان نمی‌رود که برخی، دشمن را «گاوی شاخ‌دار و بی‌عقل» توصیف می‌کردند و با رویکردی منفعلانه، مسیر سازش  ومذاکره با این گاو را تنها راه چاره می‌پنداشتند و با ترساندن ملت از «لانه زنبور»، نسخه عقب‌نشینی می‌پیچیدند.

 اما تاریخ ثابت کرد که آنکه دست در لانه زنبور کرد و هیمنه دشمن را شکست، همین اقتدار برآمده از ایمان بود. توافق امروز، نه فرار از آن گاو خشمگین، بلکه مهار کردن قدرت‌های استکباری در سایه اقتدار بازدارنده است.

۳. اعتماد به قدرت ملی، نه برگه قرارداد
ما ساده‌دل نیستیم؛ می‌دانیم که دشمن به نوشته‌ها و قراردادها پای‌بند نیست. امنیت و رفاه ما نه در لابه‌لای سطور توافق‌نامه‌ها، بلکه در سرانگشتان مقتدر رزمندگان و اراده پولادین این ملت نهفته است. نباید اجازه داد «واقع‌بینی» جای خود را به «توهم صلح پایدار با بدعهدان» بدهد. توافق یک ابزار است، اما «مبدأ» و «منشأ» آن، قدرت ملی است.

۴. پیروزی شجاعت و واقع بینی
اگر شجاعت ایستادگی در سال‌های سخت نبود، امروز مذاکره‌ای هم در کار نبود که کسی بخواهد آن را «پیروزی واقع‌بینی بر توهم» بنامد. این اقتدار ایران بود که دشمن را به واقع‌بینی واداشت، نه دیپلماسی محض . ما جانبازان که سندهای زنده‌ی این ایستادگی هستیم، شهادت می‌دهیم که دشمن جز زبان قدرت نمی‌فهمد. لذا، نباید با لحنی خجالتی از حقوق ملت دفاع کرد؛ ما در موضع قدرتیم و این دشمن است که باید برای عهدشکنی‌های گذشته‌اش شرمسار باشد.

فرجام سخن این که، باذن‌الله کشور وارد دوران تازه‌ای شده است. حفظ این مسیر، نه با دوقطبی‌سازی‌های کاذب داخلی، بلکه با تکیه بر وحدت و تداوم «تولید قدرت» میسر است. ما از توافق به عنوان یک «فرصت» برای ساختن ایران قوی استقبال می‌کنیم، اما هرگز فراموش نخواهیم کرد که ضامن این فرصت، خون شهیدان و اقتدار لایزال این ملک و ملت است.

فتح نهایی در سایه اقتدار است، نه صرفاً اعتبار جوهر بر کاغذ.

|| محمدرضا الهی