فاش نیوز - پس از سال‌ها تنش، تحریم، تهدید و نگرانی از وقوع یک جنگ ویرانگر، اکنون ایران و آمریکا به تفاهمی رسیده‌اند که قرار است در روزهای آینده به امضا برسد. طبیعی است که موافقان و مخالفان بسیاری درباره این توافق سخن بگویند و هر جریان سیاسی از زاویه نگاه خود آن را تحلیل کند، اما آنچه باید معیار اصلی قضاوت قرار گیرد، نه منافع جناحی، بلکه منافع ملی ایران است.
در ماه‌های گذشته، برخی محافل سیاسی در آمریکا از سیاست فشار حداکثری، خواسته‌های گسترده و حتی تغییر نظام سیاسی ایران سخن می‌گفتند. در مقابل، جمهوری اسلامی ایران نیز بر حفظ استقلال، حق برخورداری از فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز، لغو تحریم‌ها و پرهیز از زورگویی تأکید داشت. اگر امروز دو طرف به توافقی رسیده‌اند، معنایش آن است که هیچ‌کدام نتوانسته‌اند همه خواسته‌های حداکثری خود را بر دیگری تحمیل کنند و راه میانه‌ای برای حل اختلافات پیدا شده است.
در چنین شرایطی، باید از خود بپرسیم: مردم ایران از این توافق چه سودی خواهند برد؟
نخستین دستاورد، دورشدن سایه جنگ و ناامنی از کشور است. هیچ ملتی از جنگ سود نمی‌برد و تجربه کشورهای منطقه نشان داده است که هزینه جنگ، سال‌ها عقب‌ماندگی و رنج برای مردم به همراه دارد.
دومین دستاورد، کاهش فشارهای اقتصادی و گشایش در تجارت و سرمایه‌گذاری است. رونق تولید، ثبات بازار ارز، تسهیل صادرات و واردات و افزایش امید فعالان اقتصادی، از پیامدهای مثبت هرگونه کاهش تنش در روابط خارجی است.
سومین دستاورد، افزایش فرصت‌های اشتغال و بهبود معیشت مردم است. جوانان ایران بیش از هر چیز به آرامش، کار، امید و آینده‌ای روشن نیاز دارند. اقتصاد در فضای بحران و تحریم، توان شکوفایی ندارد.
چهارمین دستاورد، افزایش قدرت دیپلماسی ایران است. مذاکره به معنای تسلیم نیست؛ همان‌گونه که مقاومت به معنای نفی گفت‌وگو نیست. هنر سیاست آن است که بدون جنگ و بدون چشم‌پوشی از منافع ملی، از طریق گفت‌وگو بهترین نتیجه ممکن به دست آید.
بدیهی است که هیچ توافقی کامل و بی‌نقص نیست و نقد کارشناسانه حق همه دلسوزان کشور است. اما مخالفت با هر توافقی صرفاً به دلیل رقابت‌های سیاسی و جناحی، نمی‌تواند جایگزین یک نگاه ملی و آینده‌نگر شود.
امروز بیش از هر زمان دیگری، ایران به وحدت، عقلانیت و اجماع ملی نیاز دارد. اگر این تفاهم بتواند فشارها را کاهش دهد، امنیت کشور را حفظ کند و زندگی مردم را بهبود بخشد، باید آن را نه پیروزی یک دولت یا یک جریان سیاسی، بلکه موفقیتی برای ملت ایران دانست.
در نهایت، تاریخ نشان داده است که ملت‌ها با شعارهای تند و اختلافات داخلی پیشرفت نمی‌کنند، بلکه با عقلانیت، گفت‌وگو و ترجیح منافع ملی بر منافع جناحی، آینده‌ای بهتر برای خود می‌سازند.

|| داود گودرزی