
فاش نیوز - ورزش باستانی هم حماسی است و هم با نام ائمه و مردانگی و شرف و وطنپرستی گره خورده است و این ویژگیها، جانبازانی را به خود جذب کرده است که حتی حرکات ساده برایشان سخت است چه رسد به حرکات ورزشی.
نورالدین سلگی از جانبازان دوران دفاع مقدس درحالیکه با شوروشوق فراوانی از ورزش باستانی و تأثیر و استقبال از جانبازان باستانیکار در تجمعات شبانه سخن میگوید که خود ۲۰ سال سابقه حضور در ورزش باستانی را دارد.
او میگوید: انتخاب این ورزش بهخاطر این بوده که ورزشکار در آن از لحاظ روحی و معنوی با ائمه اطهار در ارتباط است و بهطورکلی، ورزشی است که اسم مولا علی (ع) و ائمه در آن وجود دارد و ورزش پهلوانی است. همچنین این ورزش باستانی، رسم جوانمردی، لوطیگری، مشتیگری، گذشت و صبر را به ما یاد میدهد.
جانباز دوران هشت سال دفاع مقدس با بیان اینکه ورزش باستانی، تنها ورزشی است که از نظر میل به زندگی و ادامه آن از تمام ورزشهای موجود سرآمدتر است میافزاید: هم نشاط و موسیقی رزمی دارد و ورزشی دستهجمعی است و شور و نشاط در آن موج میزند. من توصیه میکنم کسانی که دنبال ورزش هستند سری هم به زورخانهها بزنند، چرا که وادار به تحرکشان میکند و مطمئن هستم بالاخره به سمت این ورزش خواهند آمد.
باستانیکار گروه جانبازان تهرانی ادامه میدهد: خوشحالم که در بین بچههای جانباز هستم و ورزش میکنم و الحمدلله از سلامتی روحی و اخلاقی خوبی برخوردارم. بهخاطر اینکه ورزش باستانی کسوت و ادب دارد و اینها خیلی در زندگی و رفتار اجتماعی من مؤثر بوده است.
از هم سن و سالها و همقطارهایم بهخصوص آنهایی که دنبال یک موقعیتی میگردند که کمی سرشان گرم شود و از فضای تنهایی و انزوا بیرون بیایند خواهش میکنم که به سمت این ورزش و به گود زورخانهها بیایند. خوشبختانه در این ورزش محدودیت سنی وجود ندارد و از نوجوان ۱۰ساله تا پیرمرد ۸۰ساله میتواند در آن حضور داشته باشند و از آن بهرهمند شوند توصیه من به هم سن و سالهایم این است که هر چه به سمتوسوی این ورزش بیایند حالشان بهتر خواهد شد.
باستانی ورزش پیر و جوان
مهدی یغمایی، جانباز اعصاب و روان است که میگوید: مدت سه سال است که میل و کباده زدن را شروع کردهام و آن چیزی را که در این مدت یاد گرفتهام را بقیهاش را تمرین میکنم.
جانباز دوران جنگ تحمیلی هشتساله ادامه میدهد: من اولش در ورزش بدنسازی بودم و در کنار آن به ورزش باستانی علاقهمند شدم و با پشتکار و علاقه فراوان، باستانیکار شدم الان هم با شوق و اشتیاق فراوانی به تمرین مشغول هستم.
توصیه من به همقطاران و هم سن و سالهایم این است که بهقولمعروف "ماهی را هر وقت از آب بگیرید تازه است" و من با وجود ۶۰ سال سن فکر میکنم با این ورزش از یک شخص ۵۰ساله هم جوانتر هستم.
در حال حاضر هم بدنسازی و هم میلزدن در ورزش باستانی را انجام میدهم و به آن افتخار میکنم. هیچکس نمیتواند بگوید که من پیر هستم چرا که ماهی را هر وقت از آب بگیرید تازه است. اگر در ورزش پشت آن را بگیرید ۱۰ سال جوانتر میشوید.
جانباز باستانیکار دوران دفاع مقدس در مورد علت مجروحیت خود میگوید: علت مجروحیتم "قسمت" بوده است و این بچههایی که هم جانباز شدهاند نیز قسمت شان این بوده است که دستوپا و...خود را در راه خدا از دست بدهند و جانباز شوند.
باستانی ورزش فرهنگی و تاریخی
رسول بایرامی از جانبازان ۷۰ درصد ارتش جمهوری اسلامی ایران در مورد علت گرایش به ورزش باستانی و تأثیر آن در زندگی خود میگوید: من قبل از اینکه جانباز شوم قهرمان تکواندو بودم و ساکن منطقه فلاح هستم و متأسفانه امکانات منطقه برای ادامه این ورزش بعد از جانبازی بسیار کم بود. به همین خاطر بعد از مجروحیت در رشته وزنهبرداری کار را شروع کردم و مدالهای مختلف کشوری را در کارنامهام دارم.
حدود چهار سال است که وارد ورش زورخانهای شدهام. ورزش باستانی یک رشتهای است که هم از نظر فرهنگی و هم ملی متعلق به کشورمان ایران است و برای انسان روحیهبخش و تأثیرگذار است.
متأسفانه در جنگ تحمیلی سوم بهاجبار خانهنشین شدم و از اینکه نمیتوانستم کاری بکنم در عذاب و ناراحتی بودم. اما خوشبختانه با هماهنگی دوستان و همکاری استاد بزرگوار پهلوان حیدر به این ورزش جذب شدم تا همانند سایر همرزمان به دستور رهبرم در میادین شهر و تجمعات شبانه حضور فعال و مؤثر داشته باشم.
از اینکه در این تجمعات -که با انجام حرکتهای ورزشی همراه است و استقبال خوبی از طرف مردم صورت می گیرد- هستم خوشحالم و در این چارچوب برای اجرای برنامه تایم بیشتری به ما اختصاص داده می شود. همچنین بعد از اینکه حرکات ورزشی ما در مراسمها پایان مییافت و از صحن پایین میآمدیم با استقبال پر شور و بینظیر مردم مواجه میشدیم و ما را مورد لطف و محبت خود قرار میدادند. همین تشویق و محبت مردم برای من کافی است و حتی اگر خسته نباشم، خستگی از تنم در میرفت.
باستانیکار جانباز دوران جنگ تحمیلی هشتساله، کار فرهنگی جانبازان در تجمعات را از دیگر ابزارهای مؤثر برای حضور مردم در صحنه و خنثی کردن توطئههای دشمنان داخلی و خارجی میداند و با گلایه ادامه میدهد: این را هم باید به شما بگویم بهجای اینکه بنیاد شهید و سایر بنیادهای فرهنگی در این برهه از زمان به صحنه بیایند و کار فرهنگی موثری انجام دهند، در حالیکه این جانبازان هستند که دارند برای بنیاد کار فرهنگی انجام میدهند.
به طور مثال برخی از مسئولان بنیاد شهید در این مراسمها -که جانبازان هم حضور دارند- باید حداقل مقداری شیرینی با خود بیاورند و به جانبازان بدهند تا در میان کودکان و مردم تقسیم کنند. اما متاسفانه حتی از آوردن شیرینی و شکلات دریغ میکنند. درحالیکه بنیاد واحدی به نام واحد فرهنگی دارد که ما فقط اسم آن را میشنویم اما امیدوارم از این به بعد به وظیفه خود عمل کنند. متأسفانه در جنگ ۱۲ روزه و جنگ تحمیلی سوم رمضان که شروع شد حتی یک کار فرهنگ انجام ندادند.
در این ایام فقط ما و بچههای جانباز و خانواده شهید هستیم که برای بنیاد شهید کار فرهنگی انجام میدهیم. اما حتی دریغ از یک کیلو شیرینی که به ما بدهند که میان مردم تقسیم کنیم. آنها فقط یک خودروی "ون" در اختیار جانبازان قرار داده اند تا برای مسیرهای دور و حمل وسایل و جابهجایی استفاده کنند. آن هم با خواهش و تمنای فراوان ما.
این جانباز توصیه جالبی هم برای جانبازان و مسئولان بنیاد شهید دارد که قابلتأمل است و میگوید: توصیه من به دوستان جانباز این است که با جدیت به ورزش ادامه بدهند و من هم خودم جانباز دو پا قطع هستم و این را میگویم که اگر ورزشکار نبودیم جای ما یا در آسایشگاه و یا بیمارستان بودیم.
متأسفانه بنیاد شهید هنوز در این مورد نتوانسته است کار موثری انجام دهد، حتی ما گفتیم که بیایید یک کاری بکنید و با بیمه قرارداد ببندید که اگر یک جانباز در طول سال به بیمارستان مراجعه نکرد و بستری نشد. حداقل مبلغ این هزینه را بهعنوان نوعی تشویق به خانوادهاش اختصاص یابد. به طور مثال الان اگر یک جانباز ۷۰ درصد در بیمارستان بستری شود حداقل هزینهاش از ۳۰۰ میلیون تومان کمتر نخواهد شد.
متأسفانه مسئولان بنیاد شهید، دوست دارند که جانباز در خانه بنشیند و برای هر کاری التماسشان کند. در صورتیکه اگر جانبازی ورزش کند علاوه بر اینکه خودش شاداب و سرحال خواهد شد، خانوادهاش هم سرحال و شاداب خواهند بود. چرا که اگر یک جانباز بیمار و بستری باشد خانوادهاش هم در رنج و عذاب خواهند بود.
متأسفانه در حال حاضر امکانات ورزشی و تفریحی برای جانبازان نسبت به گذشته بسیار کمتر شده است و به طور مثال فقط دهکده نشاط فعال است. من از مسئولان بنیاد شهید خواهش میکنم با افزایش امکانات و تشویق جامعه ایثارگری، جانبازان را به صحنه بیاورند چرا که اگر حتی یک جانباز را از خانه به گود ورزش بیاوریم، انگار شادی و نشاط را برای او و خانواده اش به ارمغان آورده ایم.
|| معرفی