فاش نیوز - از «عمامه‌پرانی» برخی ذلیل زادگان خیابانی تا «عمامه بوسیِ» ریشه‌داران اهورایی و عاشورایی!

 ایامی از سال ۱۴۰۱ را یادتان هست، عده‌ای از همان «برهنه جویان» و «سست‌مایگان» خیابانی! به گمان خود دست به جنبشی زدند زیر نام «عمامه‌پرانی»:

 - در بعضی کوچه‌ها و خلوت‌گاه‌ها، عمامهٔ برخی طلاب و روحانیون عزیز و شریف را به باد تعرض و تمسخر گرفتند.

 - تا توانستند تصویر برداشتند و فیلم‌برداری کردند.

 - و در نهایت فضای مجازیِ «لوده‌سان»شان را با افتخار اما ساده‌اندیشانه و ناجوانمردانه از آن عکس‌ها انباشتند.

 حقیقت ماجرا اما رنگ‌وبوی دیگری داشت...

 اسفند ۱۴۰۴، همان صحنه‌گردانان و عروسک چرخانانِ پشت پردهٔ صهیونی و فرماندهان نظامی غربی، عبری و عربیِِ قبلی! آن‌که در رأس «عمامه‌به‌سرها» بود را نشانه گرفتند.

 - و مظلومانه، با اعضای خانواده و اطرافیان همچون جدّ بزرگوارش مورد هدف قرار داده و به شهادت رسانیدند.

 - خونش این بار اما قیامتی برپا کرد.

 - از نخستین لحظات اعلام خبر، مردم به خیابان‌ها ریختند،

 - و پس از پنج ماه، زیر بمباران، برف‌وباران، تهدیدات مداوم دشمنانِ شیاد و نادان و البته علی‌رغم تلاش گستردهٔ نفوذیان و سرسپردگان، هنوز پُر «شور» و «شعور» در میدان و خیابان حضور داشته و حاضر به تَرک آن نمی‌شوند...

 تشییع پیکر مُنور و مطهرش «غوغا»یی ملی، منطقه‌ای و جهانی به پا کرد

 - و خون به‌ناحق ریختهٔ پاکش، از همان عمامهٔ عبادت، سیادت و روحانیت، پردهٔ معنویت و مظلومیت به وجود آورد.

 - از آن روزهای «عمامه‌پرانی» رسیدیم به «عمامه‌بوسی» در میان ناله‌ها و اشک‌ها...

 شادی روح معطر امام شهید، فرزندان، فرماندهان و پیروان آخرالزمانیِ آن «سید خراسانی» رحم الله مَن قرء الفاتحةَ مع الصلوات

|| امان‌الله دهقان فرد