
به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاعپرس، سردار «حسن رستگارپناه» در کتاب تاریخ شفاهی خود با عنوان «کردستان در بحران امنیت و محرومیت» درباره وضعیت امنیتی غرب کشور در سالهای پس از جنگ تحمیلی به صورت دقیق و بر اساس اسناد معتبر سخن گفته است.

وی در این روایت، به روزهای ناهماهنگی در قرارگاه مرکزی حمزه سیدالشهدا (ع) و تغییر استراتژی مقابله با ضدانقلاب پرداخته است که در نهایت با انتصاب سردار احمد کاظمی و ابلاغ فرمان هشتمادهای رهبر شهید انقلاب اسلامی، به تحولی اساسی در منطقه انجامیده است.
در ادامه، این گزارش تاریخی را بر اساس روایتهای تاریخ شفاهی سردار رستگارپناه میخوانیم:
ناهماهنگیها و رشد ضدانقلاب در آنسوی مرزها
از اواخر سال ۱۳۶۸ تا اوایل سال ۱۳۷۰، تحول خاصی در مناطق تحت پوشش قرارگاه مرکزی حمزه به وجود نیامد، چون ناهماهنگیهایی وجود داشت و قرارگاه کارها را آنطور که میبایست، دنبال نمیکرد. در همان اوایل تأسیس قرارگاه مرکزی حمزه، ما درخواست اختیاراتی برای اجرای مانور و تعقیب ضدانقلاب در داخل خاک عراق دادیم که با آن موافقت نشد و کارها با همان سازوکار قبلی پیش میرفت.
در مقابل، ضدانقلاب در داخل عراق بهسرعت در حال توسعه و پیشرفت بود. در آن دوره، قرارگاه رمضان بیشتر پیگیر فعالیتهای این گروهها بود، اما با گذشت بیش از دو سال، در صحنه عمل اتفاق خاصی نیفتاده بود که بگوییم سازوکارها موفق بوده است. در آن مقطع میبایست ارتباطات و تعاملات بچههای ما با نیروها و رابطانی که در عراق بودند راحتتر انجام میشد، اما این اتفاق نیفتاد. در مکاتبات آن دوره، اختلافات و ناهماهنگیها مشهود است و ما همه این قضایا را بهطور مرتب به فرماندهی سپاه و مراجع اصلی تصمیمگیرنده گزارش میکردیم.
تلاش برای کاهش پایگاهها و تمرکز بر مرز
در آن زمان، فرمانده کل سپاه، به این جمعبندی رسید که باید تغییری در فرماندهی قرارگاه حمزه به وجود بیاید تا تحولی در صحنه نبرد با ضدانقلاب ایجاد شود. تا آن تاریخ، ما در منطقه بسیار گسترش پیدا کرده بودیم که این موضوع خیلی هزینهبر و سنگین بود. البته در ماههای آخر فعالیت آقای لطفیان در قرارگاه حمزه، ما به جمعبندیهایی رسیده بودیم و داشتیم توسعه جغرافیایی را کاهش میدادیم. از سال ۱۳۶۸ به بعد، ایشان بههیچوجه اجازه توسعه پایگاهها را نمیدادند و مدام دنبال کاهش آنها بودند.
کاهش پایگاهها میبایست با تشدید فعالیتها روی مرز دنبال میشد و لطفیان نیز بر این کار تأکید میکرد. هم ژاندارمری و نیروی انتظامی که آن زمان ادغام شده بودند، هم ارتش و سپاه، میبایست استعداد و شیوه آرایششان را در عقب تغییر میدادند و با تمام توان روی مرز میرفتند تا با تلاشهای اطلاعاتی و مانورهای واکنش سریع با گروهها مقابله و آنها را تعقیب کنند. ما در جلسات تجزیهوتحلیل خود به این نتایج رسیده بودیم.
ورود احمد کاظمی و ابلاغ فرمان هشتمادهای فرمانده معظم کل قوا
در آن مقطع، فرمانده کل سپاه نیز به همین جمعبندی رسید و تصمیم به تغییر آقای لطفیان گرفت و سردار احمد کاظمی را جایگزین ایشان کرد. با انتصاب احمد کاظمی و ابلاغ «فرمان هشتمادهای فرمانده معظم کل قوا»، تحولی در منطقه غرب کشور به وجود آمد. این فرمان دقیقاً حاوی همان مطالبی بود که قرارگاه حمزه در گزارشهای قبلیاش بهعنوان ضرورتهای منطقه ارائه کرده و در برنامه کاری خودش قرار داده بود تا آنها را دنبال کند.
مواردی از جمله تشکیل یگانهای واکنش سریع که خودمان در جمعبندیهایمان به آن رسیده بودیم، استفاده از تجربه بیستساله گذشته، جلوگیری از آسیبپذیریها، رصد مستمر گروهها در آنسوی مرز، تجزیهوتحلیل دائمی حوادث، بهرهگیری از نقاط قوت و کاهش نقاط ضعف، در این فرمان گنجانده شده بود که باعث تحول در منطقه شد.